Monthly Archives: June 2011

Stages of Faith – 2

The two sets of three stages

 

Stages 1-3 and stages 4-6

There is a divide between the first three stages and the second three. There is a crossing over point.

(The following paragraphs are heavily influenced or even quoting the material at theocentric.)

Most, if not all, contemporary evangelical models of growth climax at stage 3. For example, the “Purpose Driven Church” model assumes that a person is spiritually mature when they are part of the “committed core” – serving in and through the church according to their gifts.

But it is entirely possible (and indeed, quite probable) that many people minister for selfish reasons. Church activity is not an indicator of maturity. Busyness in church activities does not automatically lead to spiritual growth.

The church is generally best at working with people in stages 1 through 3, so the fact that the highest number of people is in stage 2 fits with how the church sees itself. This raises some issues through, as to what and how the church relates to people beyond stage 3.

Many people leave the church when they experience stage 4 or ‘the wall’, since there are few resources or programs available for them, and they feel estranged when the faith they held dear does not work for them any more.

In his book, Exit Interviews, William D. Hendricks demonstrates that most of the dechurched (those who formerly attended or even served in a local church but have since left church-life altogether) have not lost faith in God. They have lost faith in the church. They have “grown disillusioned with the church and other institutions of Christianity” and have “lost the energy and enthusiasm they once had for programs of spiritual development.” Consequently, they “are now looking elsewhere to meet their deepest spiritual needs” (Exit Interview, 11).

The dechurched leave primarily because they are disillusioned with the church. They claim it is stunting their growth.

The church has a stunted model of spiritual formation that leaves little room for questions, doubts, and rediscovery.

The overall map, then, can be divided into two sections of 3 stages; with a shift from 3 to 4 taking place in the midst of crisis, and the necessity of having to ‘go through the wall’. This is understandably the sticking point for many, often resulting in people bouncing back and forth. Moving toward position 4 but retreating to position 3. There is a cost, a death involved in making that transition.

The latter stages (4-6) have less of a clear map in them as the individual’s journey will make a greater difference to their experience.

 

Advertisements

Stadia in geloof – 2

De twee sets met drie stadia

Stadia 1 tot 3 en stadia 4 tot 6

Er is een scheiding tussen de eerste drie stadia en de tweede drie. Er is een overgangspunt.

(onderstaande stukjes zijn zwaar beïnvloed door of zelfs geciteerd uit theo-centrisch materiaal).

 

De meeste, om niet te zeggen alle, evangelische modellen voor groei vinden hun hoogtepunt bij fase 3.

Bijvoorbeeld, het ‘Doelgerichte Kerk’ model verondersteld dat een persoon geestelijk volwassen is als hij deel is van een “toegewijde groep” – die in en door de kerk dienen overeenkomstig hun gave.

Maar het is zeer wel mogelijk (en zeer waarschijnlijk ook het geval) dat velen dienen vanuit een zelfzuchtige motivatie. Kerk activiteit is geen aanduiding voor volwassenheid. Druk bezig zijn met kerkactiviteiten leid niet automatisch tot geestelijke groei.

De kerk functioneert over het algemeen het best met mensen die in fase 1 tot 3 zijn, en het feit dat de meeste mensen in fase 2 zijn klopt met het beeld dat de kerk van zichzelf heeft. Hier reizen natuurlijk wel vragen als hoe en wat doet de kerk met mensen die door willen groeien naar stadia 4 tot 6.

Veel mensen verlaten “de kerk” als ze fase 4 gaan ontdekken en “de muur” gaan ervaren omdat er weinig hulpmiddelen of programma’s zijn die hen in dat proces ondersteunen, ze voelen zich vervreemd als ze ontdekken dat het geloof zoals ze dat beleefden niet langer meer voor hen werkt.

In zijn boek, Exit Interviews, komt William D. Hendricks tot de ontdekking dat de meeste mensen die de kerk verlaten hebben ( diegene die voordien actief waren in de lokale kerk maar deze kompleet de rug toegekeerd hebben) hun geloof in God niet verloren hebben. Ze hebben hun geloof in “de kerk” verloren. Ze zijn volledig gedesillusioneerd met de kerk en andere institutionele Christelijke activiteiten, en hebben de visie en het enthousiasme dat ze voor programma’s voor geestelijke ontwikkeling hadden volledig verloren. Met als logies gevolg dat ze op andere plaatsen gaan zoeken naar geestelijke ondersteuning (Exit interview, 11).

De hoofdoorzaak voor het verlaten van de kerk is gedesillusioneerdheid met de kerk. Ze zeggen dat hen geestelijke groei wordt geremd in plaats van gestimuleerd.

De kerk heeft een belemmerend model voor geestelijke vorming, er is weinig ruimte voor vragen, twijfel en herontdekking.

Het hele diagram kan dus worden verdeeld in twee delen van elk 3 stadia, waarbij een scheiding als crisis plaatsvindt tussen fase 3 en 4 die alles te maken heeft met het door “de muur” gaan.

Het is begrijpelijk dat dit het punt is waar velen enorme strijd ervaren, die door willen groeien naar fase 4, maar telkens ervaren terug te vallen naar fase 3. Er is een prijs te betalen, sterven aan jezelf, om deze overgang te maken.

De volgende stadia (4 tot 6) zijn minder duidelijk aanwijsbaar te scheiden, omdat voor iedereen deze weg een meer uniek karakter en ervaring in zich heeft.

 

 

Stages of faith – Intro

Coming days I’d like to publish some writing of Martin Scott, that came to me last year. It was a blessing to me in understanding my thoughts and my emotions that came with that. May it be a blessing to you to.

 

Introduction

Growth in God is something that we all aspire to, but we do not always know what growth is going to look like. Professor James W. Fowler, a developmental psychologist at Candler School of Theology, in the book Stages of Faith, outlined a framework regarding a staged development of faith. It closely followed ideas associated with aspects of psychological development in children and adults.

His work has brought clarity to those who have tried to understand the huge numbers who have found themselves moving to, or beyond, the edge of what has been defined as church.

In writing the following blogs I have drawn from the following blog sources:
Theocentric.
Restoring the Heart.
Kathy Escobar.

They have, in turn, used the book by Janet Hagberg and Robert Guelich The Critical Journey, which outlines 6 developmental stages of faith. [In the notes that follow any numbers in brackets will be in reference to page numbers in this book.]

[There is also an excellent pdf chart that sets this out very neatly and is worth downloading. Here is the link.]

Introduction:

In the same way that we have stages in human life – from infancy through to old age – and each stage is common to one and all, yet our personal experience of each stage is unique, so it is spiritually. The huge challenge spiritually is to continue to develop. The threat is of becoming ‘caged’ or locked at a certain phase, either because there was no map for affirming progress, or through fear (generated internal or put upon us by external pressure) that halts the progress.

These works cited help give a map that in turns plots the journey, informs us of what to expect, but most importantly affirm the journey we find ourselves on.

A few important notes about these stages:

Stage model theory is descriptive rather than prescriptive. It helps describe what takes place – it is not prescribing how to move on.

  • The stages are not to be seen as one inherently better than another.
  • The stages cannot be skipped over. There are no shortcuts. We cannot go from 1 to 4, for example. It is a process though certain stages can be revisited in new seasons (albeit at a different level).
  • We can get stuck at any of these stages on our journey.
  • For those who feel they have ‘moved on’ it is important to remember that the earlier stages were vital. They cannot be denied to other people.
  • We can intellectually grasp the stage immediately ahead, but not truly comprehend a stage that is two stages further along than our own.

Stadia in geloof – Intro

De komende week wil ik 5 stukjes publiceren die ik vertaald heb vanuit het engels en die mij geholpen hebben bij het begrijpen van mijn gedachten en gevoelens.

 

Introductie

Groeien in God is iets waar we allemaal naar verlangen, maar we begrijpen vaak niet hoe die groei eruit ziet.

Professor James W. Fowler, een ontwikkelingspsycholoog van de “Cantler School of Theology”, geeft in zijn boek “Stages of Faith” een illustratie over de stadia die we kunnen zien in de ontwikkeling van geloof.

Het volgt nauwgezet de ideeën verbonden met de aspecten van de natuurlijke psychologische ontwikkeling in kinderen en volwassenen.

 

Zijn werk brengt duidelijkheid aan hen die hebben geprobeerd te begrijpen waarom zoveel mensen, waaronder ook zijzelf, zich zien bewegen naar, of voorbij, de grenzen die zijn gegeven bij het definiëren van wat de kerk is.

Bij het schrijven van dit “blog” heb ik informatie gebruikt van de volgende bronnen:

Theocentric.

Restoring the Heart.

Kathy Escobar.

Zij hebben elk weer gebruik gemaakt van het boek “The Critical Journey” van Janet Hagberg en Robert Guelich, waarin zij 6 stadia aangeven in de ontwikkeling van geloof.

 

Introductie:

Op de zelfde manier dat we verschillende stadia hebben in ons natuurlijke leven -van ons kind zijn tot onze ouderdom- en iedereen gaat door deze stadia, toch is onze persoonlijke ervaring van deze stadia uniek, en zo is dit ook met onze geestelijke ontwikkeling. De grote uitdaging in het “geestelijke” leven is om te blijven ontwikkelen.

Er is een groot gevaar om gevangen of geblokkeerd te worden in een bepaalde fase, dit kan doordat er geen stimulerende/bevestigende richting is voor groei, of door angst (van binnenuit of door druk van buiten).

Dit diagram helpt de verschillende stadia te zien, te begrijpen, geeft ons informatie over wat te verwachten, maar het allerbelangrijkste, het bevestigt de plaats waar we zijn en de weg waarop we onszelf bewegen.

Een paar belangrijke kanttekeningen bij het diagram:

Het model is een beschrijving en niet richtinggevend – het helpt te begrijpen wat er gebeurt – het is dus geen routebeschrijving voor het doorgroeien naar een volgende fase.

  • De ene fase is niet belangrijker dan de volgende fase.
  • Een fase kan niet worden overgeslagen, Er zijn geen shortcuts. We kunnen niet van 1 naar 4 bijvoorbeeld. We zijn in een doorlopend proces en soms ga je in een nieuwe situatie weer door hetzelfde proces.
  • We kunnen vast komen te zitten in iedere fase van onze levenswandel.
  • Voor degene die “verdergegaan” zijn naar een volgende fase is het belangrijk om te herinneren dat alle voorgaande stadia heel belangrijk waren. Iedereen gaat daar doorheen.
  • We kunnen met ons verstand begrijpen wat de volgende fase is, maar niet echt bevatten wat er daarna gebeurt. Daarom worden de mensen die verder zijn vaak niet begrepen door hen in een eerder stadia, maar ook zij die verder zijn kunnen in de verleiding komen om neer te kijken op anderen die nog niet zo ver zijn.

 

De grootste uitdaging is om te blijven groeien in ons geloof.

Dit doorgroeien word in de kerk vaak gehinderd, doordat men over het algemeen niet verder kijkt/gaat dan fase 3.

En de waarheid zal u vrijmaken?

Het probleem van deze belijdenis is in wat er niet word vermeld.

Te veronderstellen dat de waarheid ons vrij zal maken is slechts de helft van wat Jezus heeft gezegd. Hij zei namelijk het volgende: “U zult de waarheid kennen, en de waarheid zal u vrijmaken. De waarheid in zichzelf, brengt op geen enkele manier enige verandering in mijn leven. Dat kunnen we zien bij de farizeeërs. Voor hen was Bijbelstudie iets op zichzelf staand, in andere woorden, zij bestudeerden de Bijbel, zodat  ze de Bijbel kenden.

We behoren de Bijbel niet te bestuderen om de inhoud te kennen, maar om de Schrijver te kennen.

De moderne kerkwereld heeft het idee dat de waarheid ons vrij zal maken uitgelegd als dat, het kennen van de inhoudelijke waarheid van de geschriften ons leven zal veranderen. Door dit uitgangspunt is de Bijbel geworden tot een handboek met richtlijnen.

Als je vraagt of de bijbel een boek met richtlijnen voor het leven is, antwoorden velen met nee, maar als je kijkt naar de manier waarop wordt gecommuniceerd over bijbelse toepassing in het leven door preken en bijbelstudies, kom je tot een andere conclusie.

De meeste toepassingen is over wat je moet doen, en niet over het kennen van God op een meer intieme manier.

Sommigen noemen deze manier van onderwijs praktisch. In realiteit is het echter allemaal over iets dat je moet doen, of niet mag doen, en niet over het kennen van Iemand.

Christelijk leven gaat niet over het doen van de juiste dingen, het gaat over het kennen van Hem en van daaruit vloeit het doen.

Wij zijn niet geroepen om te leven vanuit de bijbelse waarheid, maar wij zijn geroepen om te leven in de waarheid, dat is de inwonenden Christus.

Jezus kwam om de Vader aan ons te openbaren, niet om ons te vertellen hoe te leven.

Velen denken dat als we ons leven inrichten rond bijbelse waarheden, we het leven leven dat God voor ons in gedachten heeft.

De enige waarheid is Jezus Christus, Hij zij; “Ik ben . . . .  de waarheid” (Joh 14:6) Het delen van bijbelse waarheid kan eigenlijk heel schadelijk zijn, als het niet ons begrijpen van, en relatie met, God versterkt.

Paulus schreef dat “kennis opgeblazen maakt”  (1 Cor 8:1). Het leid eerder tot arrogantie dan tot liefde.

Jezus zij; “Ik ben de weg de waarheid en het leven” (Joh 14:6)

Hij is de Ene die ons vrij kan maken. Hij alleen kan ons in de ruimte brengen om het leven te leven dat onze schepper heeft bedoelt, en dat leven komt voort uit de eenheid die we met hem delen. Anders gezegd, we leven in intieme relatie met, en daaruit vloeit.

Toen Jezus zij; Je zult de waarheid kennen (Grieks  – ginöskö) en de (niet deze) waarheid zal je vrijmaken”, gebruikte Hij hetzelfde woord als in Math 1:25 waar staat dat Jozef geen gemeenschap met haar (Maria) had. Het gebruikte woord betekent intiem contact met de andere persoon.

Interessant . . . . . . . . . . . Intiem zijn met de waarheid (Jezus) maakt ons vrij en niet kennis van de waarheid.

Mmmmmm . . . . . . . . . . .Met wie ben ik meer in contact, besteed ik meer tijd? Met mijn Bijbel of met Jezus.

  

And the truth will set you free?

The problem with this statement is in what it leaves out.

To suggest that the truth will set me free is only a partial quote from Jesus. What He actually said was this. “You will know the truth, and the truth will set you free.”

The truth alone has no ability to bring about any change in my life.

The Pharisees proved that. To them, Bible study was an end unto itself. In other words, they studied the Bible to know the Bible.

We don’t study the bible to know its contents, we study it to know its Author.

The modern church world has taken the idea that the truth will set you free and has mistakenly believed that learning the  propositional truths of scripture will change us. Because of that viewpoint, they have turned the Bible into a handbook of guidelines. Ask  if the Bible is a book of guidelines for life, and most will say no, but watch the way the application of Scripture to people’s lives is made in sermons and Bible studies, and you will come to a different conclusion.

Most of the application is about what to do, and not about knowing our God more intimately.

Some will call this sort of teaching practical. In reality it is all about doing something and not about knowing Someone.

Christian living is not about doing the right things, it’s about knowing Him, and all the doing will flow from that. We are not called to live by biblical truths, we are called to live by the truth, who is the indwelling Christ

Jesus came to reveal the Father to us, not to tell us how to live.

Many think that if we build our lives around biblical principles, we will experience the life God intents for us.

The ultimate truth is Jesus Christ, He said; “I am ….the truth” (Joh 14:6)

Sharing biblical content can actually be very harmful if it does not strengthen our knowledge of and relationship with God.

Paul wrote that “knowledge puffs up” (1 Cor 8:1). It leads to arrogance rather than love.

Jesus said, “I am the way, and the truth, and the life” (Joh 14:6) He is the One who sets us free. He alone is the One who can free us to live the life our creator intends for us to enjoy. That life flows from the union we share with our God.

In other words, we live in intimate relationship with, and from that flows.

When Jesus said: “ You shall know (greek – ginöskö) the truth and the (not that) truth shall set you free” It is the same word used in Math 1:25 where it says that Joseph “knew her (Mary) not. The word means physical intimacy with another person.

Interesting . . . . . . . . . . . , intimacy with the truth (Jesus) will set us free and not knowledge of the truth.

Mmmmmmm . . . . . . . . . .

Where is my contact with, how do I spend my time?

With my Bible or with Jesus.

Pinksteren

Pinksteren

Vragen om meer van de geest?

Realiseren we ons wat we ontvangen hebben?

Misschien is het beter om aan God te vragen mij te helpen

om het werk van de Heilige Geest in mij toe te laten,

en om dat werk eruit te laten komen !

50 Punten over de Heilige Geest

1.      Hij maakt de wereld duidelijk wat zonde, gerechtigheid en oordeel is ( Joh 16:8)

2.      Hij wijst ons de weg naar de volle waarheid (Joh 16:13).

3.      Hij vernieuwd ons (Joh 3:5-8; Titus 3:5).

4.      Hij eert en vertelt van Christus (Joh 15:26; 16:14).

5.      Hij openbaart Christus aan en in ons (Joh 16:14-15).

6.      Hij leid ons (Rom. 8:14; Gal. 5:18; Matt. 4:1; Luc 4:1).

7.      Hij heiligt ons  (2 Tess. 2:13; 1 Pet. 1:2; Rom. 5:16).

8.      Hij versterkt ons (Luc 4:14; 24:49; Rom. 15:19; Hand 1:8).

9.      Hij vervult ons (Ef. 5:18; Hand 2:4; 4:8, 31; 9:17).

10.    Hij leert ons te bidden (Rom. 8:26-27; Judas 1:20).

11.    Hij verzekert ons dat we kinderen van God zijn (Rom. 8:16).

12.    Hij produceert in ons de vrucht en het bewijs van Zijn werk en tegenwoordigheid (Gal. 5:22-23).

13.    Hij geeft geestelijke gaven en manifestaties, (de openbaring) van Zijn tegenwoordigheid in en door het lichaam (1 Kor. 12:4, 8-10; Heb. 2:4).

14.    Hij zalft ons voor onze roeping (Luc 4:18; Hand 10:38).

15.    Hij wast en vernieuwt ons (Titus 3:5).

16.    Hij brengt eenheid in het lichaam (Ef. 4:3; 2:14-18). Hier speelt Hij dezelfde rol als in de Godheid. Hier de Geest is het leven dat de Vader en de Zoon samenbind. Hij speelt dezelfde rol in de kerk. Als Hij aan het werk is in een groep mensen, bind Hij ze samen in liefde. Daarom is liefde en eenheid een duidelijk bewijs van het werk van de heilige geest in die groep,  en niet tekenen en wonderen. (deze zijn tijdelijk en kunnen vals zijn)

17.    Hij is onze garantie en vooruitbetaling van de toekomstige opstanding (2 Kor. 1:22; 2 Kor. 5:5).

18.    Hij bewaart ons tot de dag van verlossing  (Ef. 1:13; 4:30).

19.    Hij zet ons vrij van de wet van zonde en dood (Rom. 8:2).

20.    Hij wekt ons sterfelijk lichaam op (Rom. 8:11).

21.    Hij openbaart de diepe dingen van God aan ons (1 Kor. 2:10).

22.    Hij openbaart wat God ons heeft gegeven (1 Kor. 2:12).

23.    Hij verblijft in ons (Rom. 8:9; 1 Kor. 3:16; 2 Tim. 1:14; Joh 14:17).

24.    Hij spreekt tegen, in en door ons (1 Kor. 12:3; 1 Tim. 4:1; Openb. 2:11; Heb 3:7; Matt. 10:20;  Hand 2:4; 8:29; 10:19; 11:12, 28; 13:2; 16:6,7; 21:4,11).

25.    Door Hem zijn we gedoopt in het lichaam van Christus (1 Kor. 12:13).

26.    Hij brengt vrijheid (2 Kor. 3:17).

27.    Hij verandert ons naar het beeld van Christus (2 Kor. 3:18).

28.    Hij roept in ons hart, “Abba, Vader” (Gal. 4:6).

29.    Hij maakt het mogelijk om te wachten (Gal. 5:5).

30.    Hij openbaart Christus in ons  (Fil. 1:19).

31.    Hij brengt eeuwig leven (Gal. 6:8).

32.    Hij geeft ons toegang tot God de Vader (Ef. 2:18).

33.    Hij maakt ons tot Gods woonplaats (Ef. 2:22).

34.    Hij openbaart de mysteries van God aan ons (Ef. 3:5).

35.    Hij bekrachtigt onze geest (Ef. 3:16).

36.    Hij maakt het mogelijk de waarheid te gehoorzamen (1 Pet. 1:22).

37.    Hij maakt het mogelijk dat we begrijpen wat het betekent dat Jezus in ons woont (1 Joh 3:24; 4:13).

38.    Hij beleid dat Jezus in het vlees gekomen is (1 Joh 4:2).

39.    Hij zegt “Kom Heer Jezus” samen met de Bruid (Openb. 22:17).

40.    Hij giet God’s liefde in ons hart uit (Rom. 5:5).

41.    Hij openbaart de waarheid in ons geweten (Rom. 9:1).

42.    Hij onderwijst ons (1 Kor. 2:13; Joh 14:26).

43.    Hij geeft ons vreugde (1 Tess. 1:6).

44.    Hij maakt het voor ons mogelijk het evangelie te brengen (1 Pet. 1:12).

45.    Hij brengt ons in beweging (2 Pet. 1:21).

46.    Hij weet alle dingen van God (1 Kor. 2:11).

47.    Hij drijft demonen uit (Matt. 12:28).

48.    Hij brengt dingen in onze herinnering (Joh 14:26).

49.    Hij troost ons (Hand 9:31).

50.    Hij maakt sommigen overzieners in de kerk en zend sommigen uit voor het werk van kerkplanten (door het lichaam) (Hand 20:28; 13:2).

Samenvatting

De Heilige geest verbind ons aan Jezus Christus en aan zijn lichaam

Hij openbaart Christus aan ons, geeft ons Zijn leven, en maakt Christus levend in ons.

De Heilige Geest neemt de ervaring van Jezus . . . . Zijn verpersoonlijking, verzorging, kruisiging, opstanding en hemelvaart . . . . en brengt deze in onze levenservaringen.

Door de Heilige Geest, wordt het verhaal van Jezus Christus ons verhaal en ervaring.