Monthly Archives: August 2011

Two or Three Together

Living in the Church – 7

The writer of Hebrews is encouraging a relational connection between believers that goes far deeper than any religious service can offer. He is talking about a network of relationships God builds between believers and how important it is to let others into our lives. Don’t go it alone, when we can be so helpful to each other.

Paul gives us some insight as to why in Ephesians. He said that the fullness of God is revealed in the whole of the body, not in the individual believer. We won’t know enough on our own nor have enough strength. But how do we live that out? By being a spectator in a large gathering, or by sharing our lives with fellow travelers who are coming to know His life?

Jesus made it clear that the most powerful moments of body life happen in twos and threes, not in groups of hundreds. It’s where people can be known for who they are, loved through their most desperate pain, and discover God’s presence with others.

The most powerful example of that in this century happened in China during the communist regime. As people were forced underground by persecution, they discovered the joy caring for one another. Cut of from the mainstream, freedom from religious traditions, one-man leadership, and those who were not completely sold-out to God. How God’s life grew among them is a legend. But are we listening to the lessons they learned during that time? No! We are too busy smuggling in our Christian programs so they can be more like us.

Circumstances forced them to embrace what the New Testament speaks so clearly. True body life cannot be embraced institutionally, it is the result of people who are passionately loving Father and learning how to live as a family with other brothers and sisters.

Sadly, many believers have never tasted that kind of body life, holding no greater view of ‘church’ life than to meet on Sunday, enjoy the performance and go back to their lives. However, when crisis hits and they need friendships to speak the life of God into their circumstances, no one is there for them.

Advertisements

Twee of drie samen

Leven in de kerk – 7


De schrijver van de Hebreeën brief bemoedigt een relationele verbinding tussen gelovigen die veel dieper gaat als enige religieuze samenkomst kan bieden. Hij heeft het over het hele netwerk van relaties dat door  God tussen de gelovigen gebouwd wordt en de belangrijkheid van het toelaten van anderen in je leven. Doe het niet alleen, omdat je zo behulpzaam kan zijn voor elkaar.

Paulus geeft enig inzicht in het waarom in brief aan de gemeente in Efeze. Hij schrijft dat de volheid van God zichtbaar wordt in het hele lichaam van Christus, niet in de individuele gelovige. We hebben niet genoeg kennis  op onszelf en zijn ook niet krachtig. Maar hoe beleven we dat? Door een toehoorder te zijn in een grote samenkomst, of door het delen van ons leven met “medereizigers” die op ons pad komen?

Ook in het leven van Jezus zien we dat de meest krachtige momenten van “kerk” zijn plaatsvond in groepjes van twee of drie, niet in groepen van honderden. Het is op die plaats waar mensen gekend worden voor wie ze zijn, liefdevol geholpen worden in de grootste problemen of pijn, dat ze samen met anderen de tegenwoordigheid van God ontdekken.

Het meest krachtige voorbeeld hiervan in onze tijd is wat gebeurde in China tijdens het communistische regime. Omdat de christenen als gevolg van vervolging gedwongen waren om ondergronds te gaan ontdekten zij welk een vreugde het is om voor elkaar te zorgen, het doel van God. Los te zijn van de wereld, vrijheid van religieuze tradities, leiderschap van één man, en zij die niet volledig voor God willen gaan. Hoe het leven van God daar stroomde en de “kerk” groeide is een legende. Luisteren wij naar de lessen die zij in die tijd geleerd hebben? Nee, wij zijn te druk om onze christelijke programma’s naar binnen te smokkelen zodat ze net als ons zullen worden.

De omstandigheden dwongen hen te doen waar het nieuwe testament zo duidelijk over spreekt. Echt “kerkleven” kan niet beleeft worden in een instituut, het vloeit voort uit mensen die met gepassioneerde liefde voor de Vader leren hoe als familie te leven met broeders en zusters.

Jammer genoeg hebben maar weinig gelovigen deze manier van “kerk” zijn ervaren, hun visie van kerk zijn gaat niet verder als een zondagochtend dienst, luisteren naar de “voorstelling” en dan weer verder met het dagelijkse leven. Echter, als er moeite is en behoefte aan bemoediging in de omstandigheden, is er niemand.

Meeting?

Living in the church – 6

“Let us not give up meeting together, as some are in the habit of doing, but let us encourage one another–and all the more as you see the Day approaching.” (Heb. 10:24-25)

I don’t know of a scripture that has suffered so much abuse than this one. It is often used as the reason people must attend a religious institution on Sunday morning, sit in rows, submit to a music performance and a lecture that others have put together for their benefit.

For many, this is the only standard that determines that someone belongs to God’s church or that they are regarded as independent and rebellious. It has become so enshrined in our religious psyche that nothing else matters.

If you attend one of these religious establishments with some regularity (every few weeks will do) others consider you to be a healthy believer. If not, they raise an eyebrow of caution.

Just going validates your faith even when nothing else about your life would indicate that you know who He is.

Many will admit that Sunday morning attendance isn’t going to earn their way into heaven or secure a life-transforming relationship with the Living God. But many consider those who do not attend to be in grave danger.

When we fail to view the church as God does, and unthinkingly embrace what 2,000 years of religious tradition says it is, we miss some of the simplest and best truths of God’s Word. For the writer of Hebrews is talking about something far more vital than where someone sits on a weekend morning.

Encourage One Another

The passage from Hebrews was never intended to be a proof-text to demand people sit through a programmed ‘service’ every week. But don’t misunderstand me. If your relationships with other believers revolve around such a meeting and you are growing to experience all that God has for you in the midst of it, stay with it!

But I think we make a critical error if we assume that’s all the writer had in mind. I see five reasons why he must have been talking about something more:

First, the early church did not have anything like what we call ‘church services’ today. They got together mostly in homes, and occasionally in larger settings to hear one of the apostles or a distant teacher help them discover who God is and how to walk with him.

These gatherings didn’t look like most programmed gatherings today which are often designed more to entertain than to equip.

Second, the writer specifically focuses on an environment where each believer is actively involved in encouraging the others–stimulating them to love and good deeds.

Where does that happen in most Sunday morning events today? People only look at the back of other people’s heads while all the ‘ministry’ flows from talented musicians and speakers up front.

This Scripture paints a far different picture of face-to-face dialogue and personal engagement.

Third, he tells them to do it daily. He is not talking about organized meetings, but spontaneous connections between believers learning to live together in God and finding occasion to cross each other’s lives daily.

Fourth, he specifically says the main reason for getting together is to encourage each other.

Many people talk about attending our religious institutions today because of the need for accountability, not encouragement.

No scripture assigns believers or leaders to provide accountability for each other. That is reserved for God alone. We are told to encourage each other and though that means at times we might have to confront or admonish, it does not mean we hold each other accountable.

Finally, he envisions believers connecting with each other all over the community. While claiming to be essential gatherings for believers, our Sunday morning events do more to fragment the body of Christ. Rather than connecting us with a wide diversity of his people, we end up meeting with people who are just like us and who believe the same things we do.

Samenkomen?

Leven in de kerk – 6

“Laten we opmerkzaam blijven en elkaar ertoe aansporen lief te hebben en goed te doen, en in plaats van weg te blijven van onze samenkomsten, zoals sommigen doen, elkaar juist bemoedigen, en dat des te meer naarmate u de dag van zijn komst ziet naderen.” (Hebr. 10:24-25)

Ik weet niet of er een Schriftgedeelte is dat zo misbruikt is als dit. Het is vaak gebruikt om aan te duiden dat men “verplicht” is op zondag een religieuze institutionele bijeenkomst bij te wonen, dat het “goed” is om in de rijen te zitten, je te onderwerpen aan een muzikale voorstelling en een lezing die door iemand in elkaar is geknutseld.

Voor velen is dit de voorwaarde die aangeeft dat iemand tot Gods kerk behoort, zo niet dan word je gezien als onafhankelijk en rebels. Het is zo geworteld in onze religieuze denkwijze, dat alle andere dingen minder belangrijk zijn.

Als je zo’n religieuze bijeenkomst met enige regelmaat bezoekt, (een paar weken is voldoende) wordt je gezien als een gezonde gelovige. Als je dat niet doet wordt je argwanend en voorzichtig behandelt.
Er zijn geeft uiting van je geloof, zelfs als er verder in je leven iets zichtbaar is van het gegeven dat je Hem kent.

Velen zullen echter toegeven dat naar de kerk gaan je niet in de hemel brengt, of een garantie is voor een levensveranderende relatie met de Levende God. Maar velen vinden dat zij die niet naar de kerk gaan in levensgevaar zijn.

Als we niet de kerk zien zoals God het doet, en onnadenkend 2000 jaar van religieuze traditie accepteren, missen we een van de simpelste en beste waarheden van wat God bedoelt. Want de schrijver van de Hebreeënbrief heeft het over iets heel anders als wat wij in vele kerken doen.

Bemoedig elkaar
Het gedeelte in Hebreeën is nooit bedoelt om gebruikt en uitgelegd te worden als dat “verplicht” zijn om wekelijks in een georganiseerde “dienst” te zitten. Maar begrijp het niet verkeert. Als jou relaties met andere gelovigen plaatsvindt rond zo’n samenkomst, en je ervaart dat je groeit in alles dat voorkomt uit een intieme relatie met God, moet je daar gewoon blijven.

Maar ik denk dat we een grote fout maken als we veronderstellen dat het gaan naar een samenkomst alles is wat de schrijver in gedachten had. Ik zie vijf redenen waarom hij het over iets meer heeft.

Ten eerste.
De gelovigen in de vroege kerk deden niets van wat wij nu in onze “kerkdienst” doen. Meestal kwamen ze in een huis bij elkaar, en af en toe in een grotere bijeenkomst om te luisteren naar een van de apostelen of een leraar die van ver kwam en hielp om te ontdekken wie god is en hoe in zijn tegenwoordigheid te leven.
Deze bijeenkomsten zijn niet te vergelijken met de georganiseerde kerkdiensten die we vandaag hebben die meer bedoelt zijn om mensen bezig te houden dan om ze daadwerkelijk toe te rusten.

Ten tweede
De schrijver refereert aan een omgeving waarin iedere gelovige actief betrokken is bij het bemoedigen van de ander – en het stimuleren om lief te hebben en goed te doen.
Waar gebeurt dit vandaag de dag nog in een bijeenkomst? Mensen kijken alleen maar naar de achterkant van een ander terwijl al de bediening komt van een paar getalenteerde muzikanten en een spreker die ervoor staan.
Dit Schriftgedeelte schildert een heel ander plaatje namelijk persoonlijke open dialoog en betrokkenheid.

Ten derde
Het gaat hier over het dagelijks bij elkaar komen. Het gaat niet over een georganiseerde bijeenkomst, maar spontane dagelijkse ontmoetingen van gelovigen die met elkaar leren wat het is om te leven in de tegenwoordigheid van God.

Ten vierde
De voornaamste reden om bij elkaar te komen is om elkaar te bemoedigen.
Tegenwoordig is de reden van het samenkomen in religieuze instituten meer gericht op “accountability” in plaats van bemoediging

Er is geen Schriftgedeelte waarin geschreven wordt dat gelovigen of leiders naar elkaar “accountable” zouden moeten zijn. Dat ben je alleen naar God toe. Wij moeten elkaar bemoedigen, en soms kan dat confronteren of terechtwijzen inhouden, maar dat wil niet zeggen dat we verantwoording schuldig zijn aan elkaar.

Afsluitend
De schrijver heeft het over gelovigen in de hele gemeenschap die met elkaar contact hebben. Terwijl we zeggen dat we samenkomsten hebben die nodig zijn voor de eenheid van de gelovigen, veroorzaken ze juist meer verdeeldheid in het lichaam van Christus. In plaats van dat we erdoor aangemoedigd worden om in contact te komen met de grotere groep gelovigen waardoor er een grotere diversiteit komt, eindigen we met samenkomsten waarin iedereen hetzelfde op dezelfde manier gelooft als wij doen.

Finding Body Life

Living in the church – 5

So where to go to find church (the functioning of the body) life? Why are we looking for it in ‘church’ while we have to look to Jesus! That may sound simplistic, but where else can you go? Trust Jesus to provide the fellowship he wants you to have. Remember, his church is built on those who are learning to trust him.

You might discover the freedom to live relational church right where you are. Don’t worry about people having the same perspective, simply look for ways to share life with people hungry to know him more fully.

Often people that leave an institutional church, dive into another or start a new one on their own. Let me encourage you to slow down and don’t do anything until He clearly speaks to you.

Watch for the people he begins to connect your life with, some may be lifetime friends, others new contacts. Don’t hurry to start anything new, learn to recognize what he is doing in providing meaningful connections with believers that are hungry to know him, his honesty, his grace and his life! He has people who will share the journey with you and encourage you to grow without manipulating you to conform to their expectations.

The way this will happen may be different and new. It might be a Sunday morning meeting, with a neighbor down the street, or in a home group with people God spontaneously brings across your path. However it comes, you will find that church life is not a once- or twice-a-week event. It happens every day as we live our lives in him and share that with others.

There are lots of ways Jesus calls his believers to share his life together.

It can be very discouraging, to find that only a few are hungry for that depth of body life today. But Jesus would not have stirred up your passion for it, if he didn’t have a way to meet it. It just may not come in the way you are expecting it. Don’t focus to hard on any one thing, so that you miss the other door he opens for you. Tell him how much you hunger to know an authentic body life that matches what he shared with his disciples. Ask him to connect you with people who share that passion to live in the dynamics of family.

Enjoy whatever connections he gives. Don’t force it into your mold, or feel the need to make a group out of it. Just learn what it is to relate to brothers and sisters, even in groups of twos and threes, that lets Jesus be at the center. Love others in the same way God loves you and you’ll see the church Jesus is building around you and all over the world.

It will astound you!

Vinden van het leven in het lichaam

Leven in de kerk – 5


Waar ga je naar toe om het “kerkleven” (het functioneren van het Lichaam) te vinden? Waarom zoeken we ernaar in de “kerk” terwijl we natuurlijk naar Jezus moeten kijken. Dat klinkt misschien heel erg simpel, maar waar wil je anders heengaan? Vertrouw Jezus in het voorzien in de gemeenschap die Hij wil dat je hebt. Vergeet niet, Zijn kerk is gebouwd op diegene die leren op Hem te vertrouwen.

Misschien ontdek je wel de vrijheid om relationeel kerkleven te ervaren op de plaats waar je nu bent. Maak je geen zorgen of mensen wel dezelfde visie hebben, maar kijk simpelweg naar mogelijkheden om je leven te delen met mensen die verlangend zijn om Hem beter te leren kennen.
Vaak begeven mensen die een instituut verlaten, zich direct volledig in een ander instituut, of beginnen zelf een nieuwe. Mag ik je bemoedigen om rustig aan te doen en niet aan iets nieuws te beginnen tenzij Hij dat duidelijk aangeeft.

Let op welke mensen er op je pad komen, sommigen zijn misschien oude vrienden, maar ook nieuwe contacten. Ga niet snel iets nieuws beginnen, maar leer te herkennen wat Hij in je omgeving doet door belangrijke contacten tussen de gelovigen die verlangend zijn naar Hem, Zijn eerlijkheid, Zijn genade en Zijn leven! Hij brengt mensen die willen delen in jou levensreis en je willen aanmoedigen en helpen te groeien zonder je te manipuleren te veranderen naar hun verwachtingen.
De manier waarop dat gebeurt zal waarschijnlijk heel nieuw zijn. Het kan een zondagochtend met een buurman in de straat zijn, of een huisgroep met mensen die God zomaar op je pad hebt gebracht. Hoe het ook gebeurt, je zal ontdekken dat “kerkleven” niet iets is voor twee keer per week maar dat het een dagelijkse gebeurtenis wordt als we ons leven in Hem leven en dat leven delen met anderen.
Er zijn vele manieren waarop Jezus zijn volgelingen samenbrengt om het leven met elkaar te delen.

Het kan heel ontmoedigend zijn als je ontdekt dat er maar weinigen zijn die echt de diepte van “kerkleven” willen ervaren. Maar Jezus heeft dit verlangen niet in jou aangewakkerd, als Hij niet de mogelijkheid heeft om jou dat ook echt te laten ervaren. Het komt misschien niet op de manier dat jij het verwacht. Richt je dus niet te veel op één ding zodat je misschien een deur die Hij opent mist. Vertel Hem hoeveel je verlangt naar authentiek “kerkleven” dat overeenkomt met wat Hij had met zijn discipelen. Vraag Hem om je in contact te brengen met mensen die ook de passie hebben om te leven op de manier van familie zijn.

Aanvaart de contacten met personen die Hij op je pad brengt. Probeer niet om het in een vorm te gieten of een groep te starten. Leer wat het is om gewoon contact te hebben met broeders en zusters, zelfs als het maar in groepjes is met twee of drie, die Jezus het centrum in het leven laten zijn. Hou van anderen zoals God van jou houd en je zult zien hoe Jezus zijn kerk bouwt, om je heen en over heel de wereld.

Je zult verbaast zijn.

Institutional and family dynamics

Living in the Church – 4

Institutional Dynamics

A growing personal relationship is critical to Christianity. It can only begin as people are equipped to know the living God and follow him. Having a growing relationship with him, will teach you how to relate to other believers. It doesn’t flow the other way around, and years of trying have only disillusioned those who really want to know God better every day.

Gene Edwards says the model for church life is found in Jesus’ relationship with his disciples. He never taught them how to have a ‘service’ or how to construct an organizational flow chart. He didn’t tell them that church life was about attending a meeting, conforming to a group ethic, or regimenting people’s lives by the most well-intentioned programs.

Instead, he taught them how to relate to God as Father and each other as brothers and sisters. The language he used with them (and the language Paul uses in his letters) was not the language of institutions, but the language of family.

Because most of what we call ‘church’ today operates on institutional dynamics, many believers have no idea what God has designed church life to be. Institutions must focus on creeds, programs and procedures that attempt to get people to conform to the ‘way we do things here.’

Usually a small group of leaders draw the most attention and people are encouraged to submit without questioning to their insights and counsel.

Institutional dynamics encourage people to promote an image, and does not free them to be real. Gossip and one-upmanship games abound as people try to find their place often at another’s expense. If you leave an institution, you will often be ignored. Many people who have left religious institutions have commented that they felt like they ceased to exist even for people whom they had considered close friends.

Family Dynamics

Life as a family, is built on an entirely different set of methods and goals. In a healthy family people are not cooperating to achieve an end, they are simply learning to relate to each other in love. In a healthy family diversity is not only allowed, it’s cherished. People don’t relate to each other through lines of authority, but by functional gifting. If someone’s car started to make strange noises, they feel no compulsion to ask a brother to take a look to it. They know who in the family has the most ‘car-sense’ and seek their help.

Healthy families don’t press people to conform, but let people grow together at their own pace. They have the freedom to disagree without separating into multiple families. They share together in each other’s journey, serving with their gifts, offering insights and abilities where they are helpful, and supporting each other no matter what they go through.

Many believers today are finding fresh encouragement in the ‘one anothering’ scriptures that the New Testament encourages believers to do for each other. They are discovering that teaching, counseling, serving, offering hospitality, sharing confessions, praying for needs, admonishing the selfish, and all the rest are not things we hire a staff to provide for us, but what the body was meant to do for each other. As we live in Jesus together he passes out gifts among the entire body, that each can give and each receive from God through others. That’s why some have said that there is more ‘church’ going on in the parking lots on Sunday morning than is allowed to happen in the morning service.

If you experience real spontaneous, fellowship among a group of believers, you don’t need me to tell you how rich it is. The joy of journeying together, of not having to pretend, of having people support you in your weakness and affirm you in your gifts is reward enough. And yes, a lot of that can go on among believers who gather in institutional environments, but it isn’t always there.

The important thing is that you recognize family dynamics when you see them and embrace them wholeheartedly. Conversely recognize hurtful, institutional dynamics which have nothing to do with God’s kingdom and take your distance from them guiltlessly.

As much as Paul encouraged believers to get together in ways that encourage your life in God, he also told them to be free to walk away from environments that become destructive to that life. If you sense him leading you away from such a group, don’t be condemned either by them or yourself. You will not be leaving the church at all, he may only be preparing you to find it in a more authentic way than you ever dreamed.