Monthly Archives: November 2011

Follow the money 4





How Does It Work?

Living in God’s generosity leads to a life of generosity with our money, our time and our spiritual life. Since God takes such incredible care of us we no longer have to live self-focused lives. Thus it will be easier for us to see ways God wants us to help others.

Remember the Macedonians who gave so much even though they were in need? Did that happen because they were committed to tithing? No. As Paul wrote, “They did not do as we expected, but they gave themselves first to the Lord and then to us in keeping with God’s will.” (2 Cor. 8:5)

Simply, they heard God and did what he asked them. It was greater than Paul could conceive. Those who are convinced that giving to God is nothing more than paying ten percent as an obligation, will never understand giving like this.

Sometimes people told me that God has led them to support us. My answer was always the same. After thanking them for their thoughtfulness, I steer them away from any regular commitment. “If God puts it on your heart to send us something this month, please do so.

If God puts it on your heart to send us something the next month, then do that. If in the following months God leads you to do something else with your gifts, then by all means do that.” Some have never given to us and some of those people has given a month or two. Hopefully they are learning a better way to give.


A Life of Giving

Each day God wants you to taste of his generous love, and then show you how he wants to channel his generosity through you to touch others. As I see it, Scripturally you are not obligated to give that to any specific location. He will show you where to give when you are led by him and not swayed by the appeals and demands of those who always claim to be in crisis.

Those who gather in more relational settings and have no need to spend significant funds on facilities, salaries or programs, often find creative ways to see God use their generosity. They give to those in need, to extend the light of God’s kingdom in the world, even to support ministry projects they feel called to aid.

They may do that together, or separately. A group was collecting offerings into a combined account to distribute it on behalf of the group. After spending six weeks disagreeing over how to distribute it, they decided to give everyone their money back and let them give as they felt led. They choose to spend their time encouraging each other’s faith instead of spending each others offerings.

Others put a specific amount of money in their wallet each month and see where God might want them to give it at throughout that month.

Notice I am not saying it is sinful to give ten percent to the group you regularly gather with if God so asks you. In fact, I think people whom God has blessed who are not willing to share the financial load of that which they benefit from might well reconsider whether or not God has called them to be part of it.

But God’s way of giving makes tithing a mere shadow by comparison. Those who discover God as the generous Father will give beyond ten percent, just by doing what God asks of them.

What’s more, because it’s not a bill they pay, but an extension of his generosity, they will give with a passion that not only transfers funds, but builds relationship as well.

Why embrace the shadow, when you can enjoy the reality behind it? That holds true for so much in this kingdom, doesn’t it?



Volg het geld 4



Hoe werkt dat dan?

Leven in Gods vrijgevendheid leid tot een leven in vrijgevendheid met ons geld, onze tijd en ons geestelijk leven. Omdat God zo goed voor ons zorgt hoeven we niet meer een eigen agenda gericht leven te leiden. Daardoor wordt het makkelijker om te zien hoe God ons leid anderen tot zegen te zijn.

Weet je nog van de Macedoniërs die zo veel gaven terwijl ze het zelf ook niet breed hadden. Kwam dat omdat ze toegewijd waren om hun “tienden” te geven? Nee. Paulus schrijft: “door Gods wil gaven ze zichzelf in de eerste plaats aan de Heer, en vervolgens ook aan ons.” (2Cor 8:5)

Heel simpel, zij hoorden God en deden wat hij hen vroeg. Het was meer dat Paulus kon bedenken. Zij die “tien procent” aan God geven zien als een verplichting, zullen deze manier van geven nooit begrijpen.

Soms kwamen mensen naar mij toe en vertelden dat God hen leidde om ons financieel te ondersteunen. Mijn antwoord daarop was altijd hetzelfde. Na ze bedankt te hebben, liet ik ze in de vrijheid. “Als God het deze maand in uw hart legt om iets te geven, moet u dat doen. Als God het in uw hart legt om het volgende maand te doen, moet u dat doen. Als God het in uw hart geeft om uw geld ergens anders aan te geven, moet u dat doen. Sommigen hebben nooit iets gegeven, anderen een paar maanden. Hopelijk leren ze om op een andere manier te geven dan uit gewoonte.

Een leven van geven

Iedere dag wil God mij zijn overvloedige liefde laten ervaren, en dan wil hij laten zien hoe hij zijn vrijgevigheid door mij heen wil laten stromen en anderen aanraken. Ik zie het zo, Bijbels gezien ben je niet verplicht om dit op een specifieke plaats te doen. Hij wil je laten zien waar te geven en niet beïnvloed te zijn door de vragen van hen die altijd een nood hebben.

Diegene die op een meer relationele basis bij elkaar komen hebben geen verplichting om veel geld te besteden aan gebouwen, salarissen of programma’s en zien daardoor de creative manier waarop God hen inzet met vrijgevigheid. Zij geven, waar de nood is, om het licht van God te verspreiden in de wereld, en soms een project waarvan zij geleid worden te ondersteunen.

Dit kan als groep gedaan worden maar het kan ook individueel. Er was een groep die een rekening had waarop geld kon worden overgemaakt en waaruit dan als groep gegeven zou worden. Na een periode van onderling overleg waarbij men het niet eens kon worden over waar het aan te geven, besloten ze om iedereen zijn geld terug te geven en het ieder persoonlijk te laten beslissen waar het aan te geven. Ze kozen ervoor dat het beter was om tijd te besteden om elkaar te bemoedigen dan om tijd te besteden over hoe elkaars geld uit te geven.

Anderen doe iedere maand een bepaald bedrag in een apart vak in hun portemonnee en zien uit naar hoe God hen leid om dat dan gedurende die maand weg te geven.

Merk op dat ik dus niet zeg dat het verkeert is om tien procent te geven aan een groep waar je regelmatig deel van bent als God dat in uw hart legt. Eigenlijk denk dat mensen die door God gezegend zijn en die niet financieel willen ondersteunen datgene waardoor ze zo gezegend zijn zich zouden moeten afvragen of het wel Gods wil is dat ze in die groep zijn.

Gods manier van geven is zoveel mooier als het geven van “tienden”. Zij die God hebben ontdekt als een vrijgevende Vader zullen waarschijnlijk meer als tien procent geven, gewoon door te doen waartoe God hen leid.

Wat nog mooier is, omdat het niet een rekening is die ze betalen, maar als een uiting van Zijn vrijgevigheid, geven ze met liefde die niet alleen geld overmaakt maar die ook relaties bouwt.

Waarom een afschaduwing naleven terwijl er een leven in de realiteit met God achter ligt? Dat is een waarheid voor zo veel in dit koninkrijk, of niet?

Follow the money 3



Giving Generously

In fact Paul was shocked at how the Macedonians, who were in the midst of poverty themselves, responded to the need. “Out of the most severe trial, their overflowing joy and their extreme poverty welled up in rich generosity. For I testify that they gave as much as they were able, and even beyond their ability. Entirely on their own, they urgently pleaded with us for the privilege of sharing in this service to the saints.” (2 Cor. 8:2-4)

Does that sound like tithing? Would tithing have resulted in such overwhelming action? I don’t think so! Here were believers who were so blessed by God’s generosity toward them that even out of their own need they could respond with generosity to others.

The New Testament puts the focus where it belongs. We don’t give money to God so God will act generously toward us. He begins the cycle. Having overwhelmed us with His generosity, we will respond in the same way to others.

But what if I don’t feel God is being generous with me, do I still give to others?

Paul said that giving and receiving in the body does go in cycles. Those who have plenty today, might well be those who are in need tomorrow. The goal is to share so that no one has too much or too little.

But how much is too much and how little is too little. I think it’s obvious that almost every one of us who live in first-world countries are incredibly wealthy financially by world standards, so few people really know God’s generosity.


Generosity God-Style

Why do so few people really understand God’s generosity? Because they measure it by what they perceive to be their wants and needs. Comparing our homes, cars and toys to others in the culture leads to envy and greed. In the face of our demands God will rarely seem generous.

Paul understood God’s generosity at a far deeper level than material comfort. Because he was focused on God’s agenda for his life and not his own, he saw God’s hand of generosity in every area of his life. Look at how he described it: “And God is able to make all grace abound to you, so that in all things at all times, having all that you need, you will abound in every good work.” (2 Cor. 9:8)

As we let God dismantle our agenda for our own life, that we are able to see a glimpse of what Paul is talking about here.

Because we are busy trying to get God on our page, we can’t see the incredible things he is doing in our life every day.

When we start everyday without our own preferences for how we want things to turn out, we find ourselves constantly amazed at what God is doing in our life and are genuinely thankful at every turn. If he doesn’t give me something, it’s because I really don’t need it.

This is why our expectations are disappointed so often. It’s not because God doesn’t care about us, but because he is committed to freeing us from the tyranny of self. Only then can we enjoy God’s resources and discover just how generous he is.

Volg het geld 3

Ruimhartig geven

Eigenlijk was Paulus overdonderd over hoe de Macedoniërs, die het zelf helemaal niet breed hadden, reageerden op de nood.

“ ze zijn door ellende zwaar op de proef gesteld, maar vervuld van een overstelpende vreugde en ondanks hun grote armoede zeer vrijgevig. Ik verzeker u dat ze naar vermogen hebben gegeven, ja, zelfs boven hun vermogen. Uit eigen beweging hebben ze ons dringend verzocht mee te mogen doen aan de collecte, waarmee de heiligen in Jeruzalem zullen worden ondersteund. En ze gaven aanzienlijk meer dan we hadden verwacht” (2Cor 8:2-5)

Dat klinkt niet als het geven van “tienden”. Zou het “tienden idee” ertoe hebben geleid dat er zo overweldigend werd gegeven? Ik denk van niet! Hier zien we gelovigen die zo gezegend waren door Gods vrijgevendheid aan hun betoont, dat ze zelfs in hun eigen nood met vrijgevendheid naar anderen konden reageren.

Het Nieuwe Testament legt de focus waar het hoort. We geven geen geld aan God zodat God vrijgevig naar ons wordt. Hij begint het proces. Nadat Hij ons overdondert heeft met zijn vrijgevendheid, reageren wij op de zelfde manier naar anderen.

Maar wat als ik niet het gevoel heb dat God zo vrijgevend naar mij is, geef ik dan toch aan anderen?
Paulus zegt dat geven en ontvangen in het “Lichaam” gebeurt in afwisselende periodes. Zij die vandaag veel hebben, hebben morgen misschien weinig. Het doel is om te delen zodat niemand te veel heeft of te weinig.

Maar hoeveel is te veel en hoe weinig is te weinig. Ik denk dat het duidelijk is dat bijna iedereen die in de “westerse” wereld leeft er financieel enorm goed bij zit in vergelijking met de algemene wereld standaard, waardoor maar weinigen echt de ervaring hebben van Gods vrijgevigheid.
Vrijgevigheid op Gods manier

Waarom begrijpen zo weinigen wat Gods vrijgevigheid echt is? Dat komt omdat wij bepalen wat de standaard is voor wat we willen en nodig hebben. Het vergelijken van elkaars huis, auto enz. in onze omgeving leid tot afgunst en hebberigheid. Als ons uitgangspunt onze eisen zijn is God waarschijnlijk weinig vrijgevend.

Paulus ervoer Gods vrijgevendheid op een veel diepere manier als materieel comfortabel leven. Omdat hij gericht was op Gods agenda voor zijn leven en niet zijn eigen agenda, zag hij Gods vrijgevigheid in ieder facet van zijn leven. Kijk maar hoe hij dat beschrijft: “ God heeft de macht u te overstelpen met al zijn gaven, zodat u altijd en in alle opzichten voldoende voor uzelf hebt en ook nog ruimschoots kunt bijdragen aan allerlei goed werk.” (2Cor 9:8)

Als we onze agenda ondergeschikt laten zijn aan Gods agenda, kunnen we misschien gaan zien wat Paulus hier bedoelt.

Omdat we zo druk zijn om God volgens onze agenda te laten werken, zien we niet welke prachtige dingen hij dagelijks in ons leven doet.

Als we onze dag beginnen zonder onze eigen verlangens op de eerste plaats, zullen we verbaast staan over wat God in ons leven doet en daarvoor ook echt dankbaar zijn. Als ik iets niet krijg, komt dat omdat ik het misschien ook niet echt nodig heb.

Daarom worden we zo vaak in onze verwachtingen teleurgesteld. Dat komt niet omdat God niet om ons geeft en voor ons wil zorgen maar omdat Hij toegewijd is om ons te bevrijden van de tirannie  van ons zelf. Alleen dan kunnen we genieten van Gods voorziening en gaan ontdekken hoe vrijgevend Hij is.

Follow the money 2



Storehouse Tithing

This used to be easy. Growing up we are taught that ten percent of everything we received belonged to God. We owed him that ten percent. That is tithing.

How we paid that tithe was to donate it to whatever local congregation we attended. Those in charge were free to use it for the needs of the fellowship– a facility, pay salaries, fund its programs and also to help people in need. We are not free to give it where God might lead. If we wanted to give anywhere else, it would have to be above my tithe. That is storehouse tithing.

To be honest, I was never fully drawing the Biblical lines to that conclusion.

Abraham tithed as an act of gratefulness to God even before the law was given.

The New Testament is silent about tithing as a practice of the early church. Nowhere is it encouraged and yet they demonstrated great generosity in their giving.

For many years we missed that, blinded by the need to fund the facilities, salaries and programs of the institutions we served. Without committed tithers we simply could not have funded the things we thought were so important to us. It was easy to take the Old Testament tithe as an easy proof-text for our needs.

A Different Way of Giving

My conclusion is quite different. No, I don’t believe tithing is wrong,

I simply view it now like everything else in the Old Testament.

It is only a shadow of something far more real that God wanted to show us in Jesus. And, like every other old covenant shadow, when you discover the real substance of giving you will see that tithing is a cheap substitute by comparison.

“You mean we don’t have to tithe?” That is a good question, because it opens the motives of tithing. It is like a bill–an obligation we owe God. Once it is paid, we can run off with the remaining 90% and spend it however we like. Not to give it, in Malachi’s words, is to rob God of that which we owe.

The New Testament paints a different picture.

Jesus never mentioned tithing as a practice for his followers. And though giving is a constant theme of Acts and the Epistles, tithing is again not mentioned. Instead we see something else at work.

Believers gave not because they had to, but because they chose to.

Those who lived in relationship with the Living God, were so shaped and blessed by His generosity, that they responded to others around them with that same generosity.

When Peter addressed Ananias for lying about the money he was giving, he made it clear that the church had no claim on it. “Didn’t it belong to you before it was sold? And after it was sold, wasn’t the money at your disposal?” (Acts 5:5)

When Paul took up a collection for the believers in Jerusalem, he made it clear that it was not his command, but an opportunity. ” Each man should give what he has decided in his heart to give, not reluctantly or under compulsion, for God loves a cheerful giver.” ( 2 Cor. 9:7)

Giving because we have to is not really giving at all. It is just another obligation to meet and far from what God really had in mind.

Volg het geld 2



Tienden naar de voorraadschuur

Dit was voorheen gemakkelijk. Opgroeiend is ons geleerd dat 10% van alles dat we krijgen aan God toebehoort. We zij Hem dat schuldig, dat heet “tienden” geven.

Deze “tienden” geven we aan de lokale kerkgroep die we bezoeken. De verantwoordelijken waren vrij om het geld te gebruiken voor de behoeften in de kerkgroep, een gebouw, salaris programma’s en om mensen in nood te helpen. We hebben geen vrijheid om het te geven waar wij denken dat God ons leid. Als we ergens anders aan willen geven is dat bovenop de “tienden”. Dat is “tienden naar de voorraadschuur”.

Om eerlijk te zijn heb ik niet ten volle de bijbelse lijnen aangehouden om te deze conclusie te komen. Abraham gaf een “tiende” als een gebaar van dankbaarheid aan God, toen er nog geen wet was gegeven.

In het nieuwe testament over de “tienden” die gegeven werden in de eerste gemeenten. Het wordt nergens aangemoedigd en toch waren ze zeer vrijgevend.

Vele jaren hebben we dit gemist, verblind door de behoefte voor het betalen van de gebouwen, salarissen en programma’s van de instituten die we dienden. Zonder toegewijde tiendengevers konden we eenvoudigweg niet die dingen financieren waarvan wij dachten dat ze belangrijk waren. Het is heel gemakkelijk om oudtestamentische teksten op te zoeken ter onderbouwing van onze gedachten.
Een andere manier van geven

Mijn conclusie is iets anders. Nee. Ik geloof niet dat “tienden” geven verkeert is, ik kijk er nu naar zoals ik alles van het oude testament bekijk.

Het is slechts een afschaduwing van iets dat veel mooier is en wat God wil laten zien in Jezus. En, zoals het is bij iedere oudtestamentische afschaduwing, als je de echte manier van geven ontdekt, zie je ook dat “tienden” geven een goedkope plaatsvervanger is.

“Je bedoelt dat we geen “tienden” hoeven te geven?” Dat is een goede vraag, want het opent de motivatie voor het geven van “tienden” Is het als een rekening, een verplichting die we aan God verschuldigd zijn. Als we betaald hebben kunnen we doen wat we willen met de overige 90%. Het niet geven, om de woorden van Maleachi te gebruiken, is stelen van God wat hem toebehoort.
Het nieuwe testament laat een ander plaatje zien.

Jezus heeft zijn volgelingen nooit geleerd dat ze tienden moeten geven. Alhoewel geven een constant thema is in handelingen en de brieven, wordt het geven van “tienden” nooit genoemd. In plaats daarvan zien we iets heel anders. Gelovigen geven niet omdat ze “moeten” maar omdat ze zelf “willen”.
Als je leeft in relatie met de Levende God, wordt je zo gevormd en gezegend door Zijn vrijgevendheid, dat je reageert op anderen met dezelfde vrijgevigheid.

Toe Petrus Ananias aansprak over dat hij gelogen had over het geld dat hij gegeven had, maakte hij het duidelijk dat de kerk op geen enkele manier aanspraak maakt op het geld.

“Je had het immers niet hoeven te verkopen, en nu je het wel verkocht hebt, had je met de opbrengst toch kunnen doen wat je wilde?” (Hand 5:4)

Toen Paulus geld ophaalde voor de gelovigen in Jeruzalem, maakte hij duidelijk dat het geen gebod was, maar een mogelijkheid.

“Laat ieder zo veel geven als hij zelf besloten heeft, zonder tegenzin of dwang, want God heeft lief wie blijmoedig geeft.” (2Cor 9:7)

Geven omdat het moet is eigenlijk helemaal geen geven. Het is slechts voldoen aan een verplichting en verre van wat God in gedachten heeft.

Follow the money 1

Giving and Generosity

Living in the church 9

“Follow the money!” I found an interesting scripture.

Ecclesiastes 10:19, “Money is the answer for everything.”




When we ask why all TV preachers sound the same. Is Ecclesiastes the answer?

When we ask why organized religion works the way it does. Is Ecclesiastes the answer?

When we ask ourselves how do I know what my heart really wants. Is Ecclesiastes the answer?

In human terms, money is the answer for everything. How you view it and how you use it will show you what you understand about Father’s work in your life.

Important questions we have about relational church life are, “What do you think about tithing?” and “What do we do with children?” Admittedly I handle financial matters with great care since nothing has been more abused among God’s people in our day.

Usually those who speak about it do so only to get their hands on more of it for themselves.

Let me say this at the beginning: There is no financial crisis here, and please don’t send me any contributions because you think this is a veiled appeal to do so. It is not, and if that is hard for you to believe, please feel free not to read any further.

So much of what has been said in this area either burdens people with guilt or bribes them with false promises of God giving them more money in return.

I’ll risk being misunderstood because I want you to discover the joy and freedom of seeing Father’s hand in your giving just as much as any other area of your life.

I don’t pretend to have all the answers or to be complete on this subject, but I do like to share with you where the journey has led me in this area.

Jesus and Money

Jesus spoke about money as much as he spoke about anything except relating to his Father.

He said nothing reveals our affections more, than that which we compile as treasure, or that which we freely share at God’s bidding.

Reading the Gospels reveals that he talked about it more than he talked about church, worship or even prayer. He warned us not to judge God’s fairness or generosity by it, and made it clear that the abundant life had nothing to do with the amount of money or possessions we have, but the simplicity of living in the freedom of his righteousness, the rest of his peace and the fullness of his joy.

The pursuit of money and the worries it creates has the capacity to choke out the life of the kingdom in any of his followers. It is better to give it away to the poor than let it own your heart.

He also said that wise hearts would use money as a tool for God’s purpose in the world. It can open doors and minister to the needs of many, when it doesn’t own you. Use it responsively to Him and it can be a blessing to you and others. Hoard it and its promise quickly turns into a cage for a darkened heart.

With capacity for such good or such evil, how does he want us to handle our money?