Monthly Archives: March 2017

Vraagtekens 4

Vrijheid van indoctrinatie

vragen 4

Het is een uitvinding van mensen – onder de vlag van religie – om anderen te indoctrineren in een bepaalde geloofsbeleving. Maar jezus was, volgens mij, fundamenteel het tegenovergestelde en drong niemand een bepaalde geloofsbeleving op. Wat kunnen we hieruit leren. Het laat ons zien dat god zelf nooit iemand een bepaald geloofsysteem oplegt. Hij roept je om hem te volgen, en hij zal in je hart allerlei vragen laten opkomen, en als je de dappere stap neemt om die vragen ook te stellen, zal hij een licht op je pad zijn als je naar de antwoorden zoekt. Zoek en je zult vinden. Je wilt waarheid? Ja? Dit is erg belangrijk, want op deze ontdekkingsreis naar waarheid moet je eerst de moed hebben om vragen te stellen. Wil je meer weten dan traditie leert, meer dan de leerstellingen die religie doorgeeft van generatie op generatie? Wil je verder. Wil je de onvoorstelbare realiteit van waarheid in al zijn glorie kennen en erdoor vrijgezet worden? Goed. Ik wil wat gedachten met je delen. Sommige ideeen zullen je verbeeldingskracht opwekken, en je helpen om vanuit een ander perspectief te kijken. Maar als je echt waarheid wil ontdekken vind je dat niet in een boek, je vind het als je jezelf vragen durf te stellen, als je de moed hebt om te vertrekken – onder leiding van de heilige geest die in je is – voor het avontuur van ontdekkingen, om waarheid te vinden voor jezelf.

Ik wil je wel waarschuwen. Als je de moed hebt om overal vraagtekens achter te zetten, moet je weten dat je hele theologische wereld geschud wordt. En denk erom dat onze de eerste reactie, als we iets ontdekken dat tegen onze theologie ingaat, is om in de verdediging te gaan. Dat is een natuurlijke reactie. Automatisch verdedigen we onze positie of denkwereld. Maar als we echt waarheid willen ontdekken, zullen we eraan moeten wennen dat onze eigen perspectiven en gedachtengangen mischien moeten veranderen of helemaal vervangen moeten worden. In onze eerlijke zoektocht naar waarheid, gaan we Jezus niet vervangen, maar misschien wil Jezus onze lang gekoesterde doctrines en dogmas vervangen. Misschien zet hij ons hele theologische fundament wel „op zijn kop“. Dus in het licht van het gegeven dat Jezus vaak in gelijkenissen sprak om nieuwschierigheid en vragen op te wekken, denk ik dat het goed is om ook wat gelijkenissen te delen en mijn perspectief op de evangelieen uit te leggen, misschien komen er wat vragen in je op.

Advertisements

Vraagtekens 3

Gelijkenissen

vragen 3

Ik denk dat jezus zo veel in gelijkenissen sprak omdat hij wilde dat mensen voor zichzelf gingen nadenken. Het was niet alleen het delen van informatie, die we konden geloven of niet. Hij sprak op een manier die het nodig maakt om echt na te denken over wat hij nou eigenlijk bedoelde, en die ook vragen uitlokte. In een wereld vol met predikers die informatie geven over god, over het verbond, of over hoe god met ons om gaat, was jezus geheel anders. Hij had niet eens een duidelijk boodschap. Hij sprak in gelijkenissen of plaatjes, en gaf er geen duidelijke heldere uitlegging bij. In de evangelien lezen we dat jezus de mensen uitnodigde om hem te volgen zoals hij dat vandaag nog steeds doet, maar het is belangrijk om te zien dat hij geen uitlegging gaf over hoe ze dat moesten doen. Hij zat niet samen met zijn volgelingen en dwong ze om zijn theologie te begrijpen, te memorizeren, en eindeloos te herhalen zodat ze vervolgens het zelfde konden doen bij anderen. Als hij ze onderwees, was het meestal door het schilderen van situaties, door gelijkenissen, het was door ze te vangen in hun voorstellingsvermogen, en daardoor in hun hart vragen op te roepen, en hij stuurde het niet zodanig aan dat ze de „juiste antwoorden“ gaven. Het was een bijzondere manier van vrijheid die hij creeerde en respecteerde. De vrijheid om het zelf met god „uit te vogelen“ en als we het dan ontdekken is het iets van onszelf en god wat we geloven en niet iets wat anderen ons verteld hebben waarvan verwacht wordt dat we blindelings aannemen. Ik denk dat jezus wist dat niet het begrijpen van de informatie het belangrijke was, maar het pad van relatie en nadenken met en over god is belangrijk. Als we nadenken openen we ons geestelijk op een menselijke manier. Als we over dingen nadenken, zijn de conclusies een vrucht van ons zelf. Als we durven nadenken, gaan we echt geloven, want daardoor ontstaat en groeit ons geloof in en uit onszelf, het zijn onze persoonlijke ontdekkingen.

 

Vraagtekens 2

Zoeken naar de waarheid

vragen 2

Ik denk dat de manier waarop iedereen met elkaar zou moeten communiceren als we iets delen , is vanuit het standpunt dat we niet onze antwoorden aan elkaar opleggen maar veeleer, dat we elkaar stimuleren dat de heilige geest in ons woont, dat hij onze leraar is, en dat we vol vertrouwen naar de waarheid op zoek kunnen. Als we op onze reis inzicht krijgen over de natuur en het karakter van god, is het fijn om te delen wat we ontdekt/geleerd hebben, tewijl we ons bewust zijn dat we allemaal op reis zijn en dat we allemaal ontdekken/leren. Niemand mag zichzelf denken dat hij de absolute waarheid bezit. Terwijl we nastreven antwoorden te vinden die ons echt bevrijding brengen, is het belangrijk dat we begrijpen dat het indoctrineren met antwoorden gebondenheid voortbrengt. Door het zoeken te verwijderen is het of we iemand in een gevangenis zetten, terwijl we briefjes door de tralies aangeven terwijl we zeggen „hier is je antwoord voor vandaag“. Alleen als we elkaar en onszelf de ruimte geven om op zoek te gaan naar antwoorden, voelen we ons pas echt vrij. Ik will wel duidelijk zeggen dat ik niet schrijf omdat ik denk dat ik je iets kan leren, ik wil alleen maar delen, meer niet. Ik deel mijn ervaringen en gedachten. Als je er iets aan hebt, leuk. Als dat niet zo is, ook goed. De woorden die ik schrijf zijn slechts woorden, meer niet. Misschien moet je ze nemen met een korreltje zout. Je weet zelf wie je kunt vertrouwen. Vertrouw de heilige geest die in je is. Laat je door hem leiden in alle waarheid. Wees niet bang om vragen te stellen, antwoorden te vinden en het prachtige leven met god te ontdekken.

 

Vraagtekens

Zet overal een vraagteken achter

Seeking answer

 

Jezus spraak heel vaak in gelijkenissen, in kleine korte verhaaltjes. Het lijkt erop dat hij vaak meer geintereseerd was in vragen dan in antwoorden. Als mensen Jezus iets vroegen, stelde hij heel vaak een wedervraag. In feite gaf hij eigenlijk bijna nooit een direct antwoord. Zelfs een grote uitspraak over hemzelf als; „Ik ben het brood des levens“ maakte dat mensen weggingen en voor zichzelf moesten bedenken wat Hij dan wel bedoelde. Jezus onderwees niet met antwoorden, hij leerde met vragen; hij onderwees in vragen en de luisteraar moest zelf het antwoord uitvogelen. Ik denk dat dat een heel interesant gegeven is als we willen begrijpen hoe God ons onderwijst. Het gaat niet om wachten op antwoorden, maar veel meer; durven we de vragen te onderzoeken die God in ons hart naar boven laat komen.

Vanaf het eerste moment van de menselijke ervaring met god, was er religie, een vastomlijnd geordend systeem over wie en hoe god is en wat je moet doen. Toen Jezus in de wereld kwam, boog hij de presentatie van god om in een vraagteken. Jezus hield van vragen, en dat zou voor ons ook zo moeten zijn.

Jezus kwam niet om een leerstelling op ons te leggen. Hij kwam niet om ons te indoctrineren. Hij kwam om ons te bevrijden. Hij kwam om ons te bemoedigen om ons af te vragen hoe we werkelijk over god denken. Hij gaf de gelijkenissen, zodat we zouden stoppen en nadenken, nadenken over hoe we God zien en over hem denken en wat we geloven over God’s natuur en plannen.

Jezus laat niet alleen zien dat het goed is om vraagtekens te zetten achter wie God is – hoe is hij, hoe werk hij,wat denkt hij van ons, hoe hij ons ziet – maar dat het eigenlijk de enige weg is om uit de indoctrinerende religieuze gevangenis te komen.

Hoe verder je wegkomt van religie en de „ik weet het/zo is het“ gedachtengang die het met zich meebrengt, hoe meer vrijheid je ervaart om vraagtekens te zetten achter wat je gelooft. Je voelt je niet langer verplicht om aan je leerstellingen vast te houden. Je mag ze beproeven en wegdoen als blijkt dat ze niet werken, of dat het niet klopt. Je kan genieten van de gesprekken over de vraagtekens die je hebt; en of ze het met je eens zijn of niet is niet meer belangrijk. Wat belangrijk is, is dat je eerlijk, open, en respectvol van gedachten kan wisselen. Je raakt er aan gewend dat vragen soms niet confortabel voelen. Op een gegeven moment ga je uitkijken naar vragen omdat je daardoor steeds nieuwe ontdekkingen doet.

Bij religie draait alles om antwoorden. Als je je daarin begeeft wordt je er helemaal mee overladen, en na verloop van tijd wordt het ook voor jou een gewoonte om anderen te overladen met de zelfde antwoorden. Maar als je je van religie afkeert, terwijl je wel je geloof behoud, kom je op heel ander levenspad terecht. Je komt in totaal andere patronen terecht. Het is niet een leven met antwoorden, maar een levensreis gestuurd door vragen. Elke vraag brengt je naar een groter begrip over God. En elke vraag bewerkt een dieper ontzag en acceptatie van de grootheid en het mysterie van God, en een grotere vrede in alles dat je niet begrijpt.

Wat je jezelf moet afvragen is het volgende; in hoeverre ben ik berijd vraagtekens te zetten? Dit is heel belangrijk, want daar waar jij de lijn plaatst, daar is het waar je zult stoppen. En waar je blijft vragen, blijft zoeken, blijf je meer waarheid ontdekken. Ik geloof dat we echte vrijheid in ons geloof gaan ervaren, niet door de juiste antwoorden te hebben, maar doordat we de moed hebben om overal vraagtekens te zetten.

Zoek de waarheid voor jezelf. Durf overal een vraagteken achter te zetten. Wees moedig om weg te lopen van de gevangenisbewaarders die je proberen te dwingen om in de slavernij van de religieuze zekerheid te blijven. Laat je leven een wandeling van geloof zijn, waarin je groeit in het begrijpen van God bij iedere stap die je neemt.

Jezus, de buitenstaander 3

buitenspelen-groen1-604x270

Geloven buiten de georganiseerde religie

Sommigen zeggen dat er maar een religie naar God leid en anderen zeggen dat alle religies naar God leiden, maar ik zou het tegenovergestelde willen zeggen: Dat geen enkele religie naar God leid. Ze kunnen misschien over God spreken, of naar God wijzen,en misschien een paar goede punten aandragen, maar ik denk, dat ze niet, en niet kunnen, leiden naar God. De vorm (structuur) waarin religie zichzelf definieert, met zijn onveranderbare leerstellingen, is op zichzelf al bewijs dat het altijd zal falen ons te leiden naar de volle realiteit van onze grenzeloze, oneindige God. Voor mij is het duidelijk dat God groter is als elke vorm (doos) die we in religie kunnen bedenken. Het is normaal om te denken dat Jezus op aarde kwam om een leger te installeren, en zijn volgelingen op te leiden om een koninkrijk op aarde te bouwen. Ik persoonlijk kijk daar toch heel anders tegenaan. Ik denk dat Jezus juist het tegenovergestelde kwam doen. Ik denk dat hij kwam om juist het koninkrijk structuur denken af te breken en ieder van ons in een persoonlijke individuele relatie met god te brengen. Ik geloof dat dit een goddelijke ervaring is die niet gebaseert is op wat ik doe (als een soort christelijk leger de wereld overwinnen), maar veel meer, de ervaring dat christus zelf ons individuele overwint met de grootheid van zijn liefde. Alleen als mijn hart vol is met zijn liefde kan ik die persoonlijke goddelijke relatie ervaren. Hoe ziet een persoonlijke relatie met god er uit? Het is persoonlijk. Het is een relatie die ik en god ervaren en begrijpen. Het is geen gezamelijke relatie. Natuurlijk hebben vele anderen ook een persoonlijke relatie, en dat is prachtig, maar ik kan niet verwachten dat zij dat op dezelfde manier ervaren als ik. De woorden die ik gebruik om mijn vertrouwen en geloof uit te drukken zijn anders. De manier waarop ik mijn verbondenheid met god ervaar is anders als dat zij dat doen. De gedachten en vragen die god in mijn hart legt – en de antwoorden die ik vind – zullen nooit hetzelfde zijn als ieder ander, want mijn relatie met God is persoonlijk.

Het tegenovergestelde gebeurt in georganiseerde religie. Religie maakt een gezamelijke identieteit. Als we ons in religie begeven gaan we spreken, gebruiken de woorden en gaan ons kleden en gedragen overeenkomstig de gezamelijk afgesproken regels. Dezelfde gedachtgang. Hetzelfde geloof. Dezelfde goed onderbouwde doctrines; en als je buiten de aangegeven grenzen gaat en vragen stelt die niet binnen het gezamelijke identieteitsplaatje passen, is de kans groot dat je het zwijgen word opgelegt of dat je word buitengesloten. Weet je, het maakt mij niet uit dat ik niet in de gezamelijke identiteit van welke georganiseerde religie, kerk of groep pas, en ik ben niet op zoek naar erbij horen of lidmaatschap. Ik ben blij dat ik een unieke relatie met mijn schepper heb, zonder einige religieuze vorm, eenvoudig leven in de realiteit van het dagelijkse leven. Ik wil eenvoudig en vrij bij de dag leven, met open gedachten om te leren en een open hart om op een organische manier contact te hebben met de wereld om mij heen.

Jezus, de buitenstaander 2

Etiketten

Slurp_SaumurBourgeuil

Alhoewel God het anders ziet, vanuit de maatschappij gezien zullen er altijd mensen zijn die buiten de cirkel van acceptatie worden gezet; er zullen altijd mensen zijn die worden bestempeld als buitenstaanders. Jezus was zich dat zeer bewust, want hij had het zelf meegemaakt.

Toen Jezus op de wereld kwam werd hij geboren – in de ogen van de maatschappij – als een buitenechtelijk (ongewenst) kind. De zoon van een overspelige vrouw. De eerste jaren van zijn leven werd hij afgewezen en zelfs gezocht om gedood te worden door zijn eigen volk en moest zijn familie met hem onderduiken en leven als vluchtelingen in een vreemd land. Hij werd geboren in armoede en afgunst, en groeide later op in een achterbuurt genaamd galilea, waar de lagere klasse leefde met hun beschamende accent en gehavende kleding.

Jezus begreep wat het was om buitenstaander te zijn, want hij was er zelf een. Hij kon meevoelen met de pechvogels en armen, want hij had dat zelf meegemaakt.

Maar hij deed meer dan alleen maar opgroeien. Hij kwam in opstand voor allen waarop werd neergekeken. Hij nam het op voor allen die door de maatschappij waren bestempeld als minderwaardig, onrein en onacceptabel.

Jezus deed meer dan de wereld redden, hij liet alle verschoppelingen zien dat hij voor hen is.

Hij liet de mishandelden, onbegrepenen en afgewezenen zien dat hij tussen hen en de religieuze mensen met hun stenen en exclusieve religie – die ze gebruiken om hen te veroordelen – staat. Hij laat zien dat hij zelfs tussen hen in staat om de stenen die gegooit worden – als iemand dat nog durft – op te vangen.

Jezus openbaarde een hemelse waarheid over god. Hij staat aan de kant van de afgewezenen. Jezus was met degenen die door de exclusieve groepen in de wereld werden afgewezen. Jezus identificeerde zich niet met de armen omdat ze arm waren, maar omdat ze werden buitengesloten omdat ze arm waren. Jezus identificeerde zich met hen die werden afgewezen door andere groepen. De waarheid is eigenlijk; Jezus is de ultieme buitenstaander van alle groepen en etiketten – hij staat niet aan de kant van de rijke of de arme, aan de kant van mannen of vrouwen, aan de kant van zwart of wit – hij staat buiten al deze afgescheiden groepen en het is buiten al deze groepen dat hij ons welkom heet, zonder te kijken naar onze plaats op de sociale ladder, om onze ware identiteit te ontdekken met hem. Buiten de groep zien we elkaar niet langer verschillend, als beter of slechter, maar als familie. Als eenheid.

Jezus kwam niet om zijn eigen kleine nieuwe groep op te zetten, hij kwam om ons naar een plaats te brengen waar geen groepen zijn. Een plaats waar de etiketten van de wereld vervallen zijn. Hij kwam ook niet om een leger op te bouwen. Integendeel,hij kwam om de krachtige waarheid van god zo diep in ons hart te planten dat er een eind komt aan alle legers.

God is liefde. Hij heeft geen volksstam, geen leger. Hij heeft de wereld in zijn geheel in zijn handen. Een mensheid als een eenheid waar hij van houd. Jezus kwam en verbrak het geloof in groepen of stammen om ons te brengen in de waarheid dat we verenigd zijn als mensheid. Hij openbaarde dat ons spiegelbeeld niet alleen de persoon in de spiegel is, het is ook de persoon die tegenover ons en anders is. Anders wat betreft politieke overtuiging, anders als onze sociale status, anders in lijden of in zegen, of een andere huidskleur heeft. Hij verwijderde de gedachtengang dat er verschillende groepen zijn, de gedachtenwereld van appartheid en exclusiviteit. Jezus openbaarde dat de gedachtengang waardoor we anders denken te zijn (en het daardoor in onze gedachten rechtvaardigd om ons af te scheiden) ons alleen maar verblind voor de waarheid.

Wij zijn niet anders. We zijn meer dan hetzelfde. We zijn een. Jezus kwam in de wereld zodat we in deze realiteit van eenheid kunnen leven.

Kijk naar de wereld en je ziet miljoenen muren die scheiding brengen. Je ziet miljoenen religieuze (kerken) stromingen die hun grenzen stellen. Je ziet regeringen die aangeven wie vrienden zijn en wie niet. Je ziet onderwijsinstellingen aangeven wie wel en niet in hun systeem mag komen studeren. Je vind exclusieve clubs in iedere stad. Overal waar je kijk zie je dat mensen groepen maken – waar je misschien bij mag horen – maar dat betekent op hetzelfde moment dat je mensen buitensluit. Het gebeurt natuurlijk allemaal met goede bedoelingen. Het is allemaal uit goede bedoelingen gedaan, net zoiets als met de boom van kennis van goed en kwaad. God noemde de boom niet alleen de boom van kwaad. Hij noemde het de boom van goed en kwaad, en dat is heel interesant. Alles begint met een goede bedoeling, maar bijna altijd eindigt het met kwaad. Dat betekent niet dat we mensen iets aandoen (kwaad doen) maar het is kwaad omdat het ingaat tegen wat in Gods hart is wat betreft hoe te leven. In Gods hart zijn mensen niet apart maar samen, niet exclusief maar inclusief. Zijn hart wil geen muren van scheiding maar een grenzeloze wereld van eenheid. Dit was voor een groot gedeelte het werk van Jezus. Hij kwam, om de muren van scheiding die wij gebouwd hebben, verdedigen en rechtvaardigen, af te breken. In Christus hebben we geen identiteit die ons apart zet, of het nu gaat over religie, politiek of sociaal, er is alleen liefhebben. En in het liefhebben is eenheid.