Image

Jezus de buitenstaander

outside the box

outside the box

Toen Jezus aan zijn bediening in het openbaar begon, deed hij dat heel anders. Hij ging niet in het geheim praten met de politiek belangrijke of rijke mensen, en hij ging ook niet gezellig bij de religieus belangrijke mensen op bezoek met de hoop dat ze hem zouden steunen zodat hij invloed kon uitoefenen. Hij had ook niet het verlangen zichzelf te presenteren als de perfecte persoon, met de perfecte volgelingen en aanbidders.

Integendeel, hij identificeerde zich met de, in de ogen van de regerende classe, onbelangrijke mensen. Hij koos een groepje tieners en een paar van de armste jonge mannen uit het meest bespotte deel van het land, hij koos zelfs een belastingheffer, een groep mensen die in het hele land gehaat werd.

Hij was openlijk bevriend met vrouwen, zelfs de in de ogen van zijn eigen volk meest verachtte, Samaritaanse vrouwen, en prostituees met een slechte reputatie. Hij at en dronk openlijk alcohol met de mensen waarop de maatschappij neerkeek, veel te veel in de ogen van de religieuze mensen in die tijd, waardoor hij wird bestempelt als een veelvraat en dronkaard.

In het openbaar prees hij de vrouwen die hem volgden, en verklaarde hij dat zij de waarheid van God begrepen terwijl zowel de farizeers als zijn eigen mannelijke volgelingen de realiteit van zijn bediening en het ware karakter van God misten.

Maar hij deed meer dan zich identificeren met die groep mensen die door de maatschappij eigenlijk verstoten werden. Hij kwam in opstand tegen de religieuze leiders in hun heilige kleding achter hun preekstoel, geobsedeert met het verdraaien van de god van liefde in een soort gespleten persoon.

Hij verklaarde openlijk dat het bij God onacceptabel gedrag is als we iemand kwellen, onderdrukken en misbruiken zelfs als we een belangrijke plaats hebben in een religieus systeem of een religieuze titel voor onze naam.

Hij kwam om een licht te zijn voor allen die in de duisternis leven van de misbruikende manipulatieve taktieken van hen in belangrijke posities in de religieuze systemen.

Tegen de gewone mensen zei hij; kom ga met mij mee, ijn weg is makkelijk, en wat ik je geef is ligt. Maar tegen de religieuze leiders zei hij; en jullie zelfaangewezen bijbelleraren, pas maar op, want terwijl je mensen belast met allerlei regels en verantwoordelijkheden die bijna ondraaglijk zijn, steken jullie geen vinger uit om ze te helpen. Het einige wat Jezus boos maakte, als we de verslagen over zijn leven lezen, is de gedachte die er was dat je iemend kunt oordelen en veroordelen en vervolgens kunt straffen, omdat je gelooft dat je op een of andere manier een speciale tussenpersoon op aarde bent tussen God en mensen.

In de evangelieen zien we dat Jezus niet veroordelend wees naar de mensen met morele zonden. De enige keer dat Jezus veroordelend wees was naar de religieuzen, met hun door trots verharde hart, die zichzelf hadden opgedragen om op anderen neer te kijken , en ze te corrigeren en te veroordelen.

Iedere keer ging Jezus in tegen de sterk gevestigde sociale, culturele en religieuze vooroordelen. En door dit te doen verbrak hij het verschrikkelijke juk van de schouders van hen die er van bevrijd wilden worden. Het juk van de sociale, culturele en religieuze falsheid, dat mensen onterecht beoordeelt, dat onderdrukt, dat status instelt en dat rekenschap vraagt. Dat verwijdert. Dat afwijst. Dat onderdrukt. Dat zegt dat je niet goed genoeg bent.

Hij stond consequent achter hen die door de maatschappij verstoten waren en moedigde hen aan. Iedere keer weer liet hij de gevierde mensen – door rijkdom, titel, geslacht of nationaliteit – in de maatschappij zien dat de mensen waar zij medelijden mee hadden eigenlijk het meest gezegend waren. Door de maatschappij wird er misschien op hen neergekeken, maar voor God was dat niet zo, in de ogen van God waren ze gelijk aan ieder ander.

Jezus liet in zijn leven – maar ook in zijn sterven – zien dat er geen verstotenen of buitenstaanders in Gods ogen. Er is geen onreine. Er is geen minderwaardig geslacht. Je bent niet minder door je huidskleur. Er is geen minderwaardig ras. Er is geen minderwaardig mens.

Wat is de rol van de wet in het Nieuwe Verbond?

christ-is-the-end-of-the-lawdoor Phil Drysdale

 

Wat de NT schrijvers erover zijden

Handelingen

De wet is een niet te dragen juk. (Hand 15:10)

Romeinen

De wet openbaart zonde maar geeft geen oplossing. (Rom 3:20)

Als de wet zou werken, zou geloof niet relevant zijn. (Rom 4:14)

De wet brengt oordeel over hen die de wet volgen. (Rom 4:15)

Het doel van de wet is om zonde te laten toenemen. (Rom 5:20)

Christenen zijn niet onder de wet. (Rom 6:14)

Christenen zijn bevrijd van de wet. (Rom 7:1-6)

De wet is goed, perfect en heilig maar kan je niet helpen om goed, perfect of heilig te zijn. (Rom 7:7-12)

De wet die leven belooft brengt alleen maar dood door de zonde. (Rom 7:10)

De wet maakt ons zondig. (Rom 7:13)

De wet is machteloos. (Rom 8:2-3)

1 Korintiërs

De zonde ontleent haar kracht aan de wet (1 Kor 15:56)

2 Korintiërs

De wet is een bediening des doods. (2 Kor 3:7)

De wet is een bediening van veroordeling. (2 Kor 3:9)

De wet heeft geen heerlijkheid vergeleken met het nieuwe verbond. (2 Kor 3:10)

De wet verdwijnt. (2 Kor 3:11)

Waar de wet word gehouden ontstaat een bedekking van verharding van de gedachten en hart. (2 Kor 3:14-15)

Galaten

De wet brengt geen rechtvaardiging. (Gal 2:16)

Christenen zijn dood voor de wet. (Gal 2:19)

De wet is het tegenovergestelde van de genade. (Gal 2:21)

Om terug te gaan naar de wet nadat je de genade hebt ervaren is `stom`. (Gal 3:1)

De wet veroordeelt een ieder die hem probeert te houden. (Gal 3:10)

De wet heeft niets te maken met geloof. (Gal 3:11-12)

De wet was een vloek waarvan Christus ons heeft vrijgemaakt. (Gal 3:13)

De wet functioneerde als God’s bedoeling als een tijdelijk verbond vanaf Mozes tot Johannes de Doper Christus aankondigde. (Gal 3:16 & 19, zie ook… Math 11:12-13, Lukas 16:16)

Als de wet zou werken zou God hem gebruikt hebben om ons te redden. (Gal 3:21)

De wet was onze gevangenis. (Gal 3:23)

De wet maakt ons een slaaf net als Hagar. (Gal 4:24)

Efeziërs

Christus heeft de wet met haar geboden en voorschriften buiten werking gestelt (Ef 2:15)

Filippenzen

Paulus beschouwde alles met betrekking tot de wet als vuilnis. (het griekse woord hier betekent ook “poep”). (Filip 3:4-8)

1 Timoteüs

De wet is alleen goed als hij wordt toegepast in de goede kontext. (1 Timoteüs1:8) (Zie volgende vers voor de kontext)

Het was gegeven voor de onrechtvaardigen maar niet voor de rechtvaardigen. (1 Timoteüs 1:9-10) Hebreeeënws

De wet is zwak, nutteloos en maakt niets perfect. (Hebreeën 7:18-19)

God vond het niet goed en heeft een beter verbond gemaakt, gebaseerd op betere beloften. (Hebreeën 8:7-8)

Het is veroudert, verjaart, en niet ver van verdwijning. (Hebreeën 8:13)

Het is slechts een schaduw van het goede dat zou komen. (Hebreeën 10:1)

 

Maar… maar… het Oude Testament

Laten we onszelf niet voor de gek houden, het verbond dat in het oude testament via Mozes was gegeven was er een dat vijf keer meer straffen had als zegeningen. Er zijn 13 verzen waarin zegeningen worden vermeld (Deut 28:1-13) en 65 verzen met straffen (Deut 27:15-26, 28:16-68).

Mensen leefden onder de voortdurende bewustheid van zowel de ernst van de wet en hun onvermogen om het te vervullen! De wet was altijd meer een vloek dan een zegen voor degenen die daaronder waren! Dat was het wezenlijke doel – om te laten zien hoe veel moeite ze hadden!
Ze wisten dat ze eigenlijk de wet moesten vieren omdat het God-gegeven was, maar ze hadden uiteindelijk geen openbaring van waarom het werd gegeven.
Het werd gegeven aan een volk die de dingen op hun eigen manier wilde doen, als een manier om ze te laten ontdekken dat ze het niet konden! Het toonde hen dat de standaard van Gods heiligheid veel hoger was dan alles wat ze ooit zouden kunnen hopen in eigen kracht te realiseren. Deze wet is vereist en toch tegelijkertijd geheel onmogelijk te gehoorzamen. Het was bedoeld om ze te brengen op een plaats van behoefte voor genade en barmhartigheid en deze genade en barmhartigheid kon alleen komen door de Ene die het onmogelijke gedaan had, namelijk, het vervullen van de wet.

 

De wet maakt het alleen maar erger
Ik weet persoonlijk dat als ik een zonde in mijn leven heb, ik de neiging heb om er mee om te gaan door het gebruik van de wet. Als ik een zonde zie, denk ik “welke regel kan het probleem oplossen?” Of “welke structuur kan ik in mijn leven implementeren om me weerhouden te zondigen?”
Het probleem is, dat dit een oude verbond manier van denken is. De wet wordt niet toegepast om de zonde te controleren, eigenlijk zowel in Romeinen 5:20 als in 1 Korintiërs 15:56 legt Paulus ons uit hoe de wet zonde eigenlijk erger maakt! Daar waar de wet is, werkt zonde ongebreideld! Het is als olie op het vuur!

Dat is waar de vaak verkeerd begrepen passage Romeinen 7 over gaat, velen denken dat het gaat over een zondige natuur, eigenlijk is het over de wet die de zonde aanwakkert!

 

Maar Jezus kwam om de wet te vervullen, niet weg te doen!

Ik hoor dit argument vaak als het over dit soort dingen gaat, laat me je een hypothetische vraag stellen:
Laten we zeggen dat u een hypotheek € 500.000 heeft. Stel nu dat een rijke man  langs komt en hij betaalt die hypotheek volledig af. Hij krijgt zijn bewijs van de betaling en u wordt schriftelijk op de hoogte gebracht dat de hypotheek volledig betaald is.
Stel nu dat de eerste van de maand komt en u krijgt uw maandelijkse factuur, van de bank, eisende je € 2.000 maandelijkse aflossing te doen.
Wat ga je doen?
Je gaat rechtstreeks naar de bank met je papiertje om te zeggen dat de hypotheek die je had volledig betaald is! Je zou wel gek zijn om te blijven betalen op basis van de oude, vervulde opdracht.
Jezus zegt in Matteüs 5:17-20, dat het noodzakelijk is dat de norm van de wet blijft. Want als die norm niet blijft voor degenen die niet in Hem geloven, de mensen hun onvermogen om het te doen niet kunnen beseffen! Met andere woorden, moet de wet er zijn omdat anders niemand zal beseffen dat ze genade nodig hebben!
Jezus betaalde uw schuld volledig. Hij vervulde de wet. In feite zegt Paulus dat de wet aan het kruis werd genageld met Hem! (Col 2:14)

 

OK, Maar alleen een ceremoniële wet dan?
Dit is waar het complex wordt en ik wil proberen het zo eenvoudig mogelijk te maken voor ons.
Ziet U, een heleboel mensen proberen de wet in stukjes te breken, soms in twee delen, een ceremoniële en morele of in drie delen, een ceremoniële, burgerlijke en morele. Ik hoor vaak mensen uitleggen dat het de ceremoniële wet was die aan het kruis werd genageld.
Dit is een leuk idee dat we gebruiken om grip te houden op zoveel mogelijk van de wet als we kunnen, terwijl we een gedeelte afschaffen. Het probleem is dat de Bijbel de wet niet zo mooi en netjes in stukjes breekt, het breekt in feite de wet helemaal niet op.
Maar ik ga niet te twisten over de vraag of de wet is opgedeeld in secties, laten we gewoon direct naar de kern gaan.
Paulus legt uit dat “de wet”,  deze is in het leven van de gelovige niet langer relevant een wet is die wordt “geschreven en gegraveerd op stenen” in 2 Korintiërs 3:07.
Welke wet klinkt zo? De ceremoniële wet? Het burgerlijk recht? Uiteraard zijn dit de Tien Geboden waar Paulus het over heeft, ze waren de enige wetten en waren gegraveerd in steen.
Paulus is hier niet vaag en wil dat iedereen weet, dat als hij zegt dat de wet niet langer in het leven van de christen toepasselijk is, hij het heeft over het hele pakket!
Als je het gevoel of de behoefte hebt om de wet te verdelen, dat is prima, als je maar weet dat het hele ding werd vervuld in Christus, en de hele zaak is er alleen voor de ongelovige en niet de gelovige (1 Timoteüs 1:09).

 

Dus je zegt dat ik zoveel kan zondigen als ik wil?
Dit is de meest voorkomende vraag die ik krijg, en om die reden zal ik er nu niet op in gaan.
Voor degenen onder u die geloven dat christenen een zondige natuur hebben, of misschien gelooft u dat niet maar bent u in de veronderstelling dat dit is wat ik zeg, lees dan de volgende artikelen op de website die u zullen helpen uw gerechtigheid in Christus te begrijpen.

Romans 7: Did Paul struggle with a sinful nature
So you are saying it’s impossible to sin
Extreme grace: A license to sin

Kortom, zondaars zondigen, heiligen niet. Als je denkt dat God je rechtvaardig heeft gemaakt, zodat je kon blijven zondigen dan heb je helemaal begrepen wat dat inhoud en hoe dat werkt. Rechtvaardige mensen vinden het moeilijk om te zondigen. Als je denkt dat ik zeg dat je niet kan zondigen als christen dan verwijs ik u opnieuw naar bovenstaande artikelen!

 

Nou, wat wil ik eigenlijk zeggen?
Allereerst dit, ik zeg niet dat we de eerste helft van onze Bijbel moeten scheuren en nooit meer lezen. Het is nog steeds de Bijbel en God gebruikt het nog steeds om ons te leren en ons leiden. De Geest van God helpt ons, zodat we begrijpen hoe ze te lezen in het licht van het Nieuwe Verbond. Gods genade is net zo aanwezig in het Oude Testament als in het Nieuwe Testament. Dit artikel gaat echter niet over de Bijbel, het gaat over de wet.
Ten tweede, ik zeg niet dat je nooit de wet moet lezen en ook niet dat de wet niet meer zou moeten bestaan. We kunnen in de wet tal van dingen vinden die spreken over wie God is en die ons leren over de genade en barmhartigheid van God. Niet alleen dat, maar zonder begrip van de wet, onze zonde en de gevolgen ervan, zullen wij nooit volledig in staat zijn om de vrijheid die Gods genade ons heeft gebracht te vieren!
We moeten echter in staat zijn te kunnen onderscheiden, voor wie de wet is. Het is voor de ongelovigen, niet voor de gelovigen. Het is noodzakelijk dat we dit begrijpen, zij die zich weer onder de wet zetten vallen meteen weer onder een veroordeling. De schrift zegt dat als je dit doet, je “gescheiden van Christus” bent, en dat is nogal wat als je het mij vraagt! (Galaten 5:04)
Het is belangrijk om te begrijpen dat de wet goed is, perfect, en heilig (Rom. 7:7-12), maar nog belangrijker en essentieel is het, dat we niet vergeten dat het een doel heeft. Dat doel is om mensen te brengen tot het einde van zichzelf, het is er om mensen te sturen, totdat ze opgeven de wet te volbrengen en kiezen te vertrouwen op Gods gave van genade!
De wet zal nooit iemand redden, noch zal het hen een beter mens maken, of ze nu een gelovige of ongelovige zijn. Het is er gewoon om ons te tonen dat we verloren zijn zonder genade.
De wet is een spiegel, en niemand gebruikt een spiegel om zichzelf te reinigen. Het doel van een spiegel is om te laten zien hoe vies je bent – niet om jezelf schoon te maken – je moet je laten schoonmaken door Jezus.

 

Een nieuwe reformatie
De kerk is toe aan een nieuwe reformatie. Te lang hebben we basisprincipes van het Nieuwe en Oude Verbond in ons leven door elkaar gegooid. Een beetje van genade hier, een beetje van de wet daar. Maar de waarheid is dat een beetje zuurdesem het hele brood verpest. We kunnen genade en wet niet mengen. Genade + Wet = Wet. De enige manier om genade te drinken is puur (onvermengd).
Laten we het een prioriteit maken om de wet in zijn rechtmatige context te houden, als een instrument om mensen te leiden tot het einde van zichzelf.
We moeten stoppen met het onderwijzen van de wet als ware het een lijst van regels voor ons om te volgen, het is geen lijst met nuttige morele richtlijnen waar we ons op concentreren en proberen ze te houden. Ik vind het verschrikkelijk dat het eerste wat kinderen leren wanneer ze naar de kerk gaan is de tien geboden! Hebben we 2 Korintiërs 3:14-15 niet gelezen?

 

Hun denken verstarde, en dezelfde sluier ligt tot op de dag van vandaag over het oude verbond wanneer het voorgelezen wordt. Hij wordt alleen in Christus weggenomen. Tot op de dag van vandaag ligt er een sluier over hun hart, telkens als de wet van Mozes wordt voorgelezen.

 

Wat doen wij onze kinderen aan? En onszelf?
De waarheid is dat we er vrij van zijn om de wet te moeten houden, ons leven in genade zal beter zijn dan dat van een persoon die probeert om de wet te houden. Omdat we niet aan de buitenkant schoongemaakt zijn, we gereinigd van binnenuit. We zijn een nieuwe schepping geworden.
Heb je ooit nagedacht over de boom van de kennis van goed en kwaad? Als Adam en Eva niet de kennis van goed en kwaad hadden, hoe hebben ze God dan behaagt?
De waarheid is dat God nooit heeft gewild dat de mensheid in zijn leven voortdurend moest proberen te achterhalen wat goed en kwaad is. Hij maakte ons rechtvaardig, zodat alles wat we zouden doen, goed is.
Je ziet dat de grootste hinderpaal voor ons om goed te doen is, onze kennis van goed en kwaad! Als we bereid zijn afstand te doen van ons verlangen om goed te doen en kwaad te vermijden, en in plaats daarvan alleen de stem van God te volgen, zouden we de meest ongelooflijke veranderingen in ons leven te zien.
Wat zou er gebeuren, als we vertrouwen dat Christus in ons is, en goed in zijn werk is, en dat de Heilige Geest de vrucht van de Geest produceert en niet wijzelf?
Het enige wat een gelovige nodig heeft, om een heilig leven te leiden is, zich bewust zijn van het feit dat God hem volledig heeft aanvaard als Zijn zoon of dochter, dat ze een nieuwe schepping zijn en èèn met Hem, vervuld met de Heilige Geest.

What’s the role of the law in the New Covenant?

christ-is-the-end-of-the-lawby Phil Drisdale

Many people wonder what I think about the law. As I continue to relentlessly preach grace they seem to jump to the conclusion that I hate the law and that I believe the law is no longer relevant.

Let me address this concern by saying this – I think the same thing the apostles thought about the law.

Here are just a few verses that describe what they thought of the law, as recorded throughout the New Testament. I encourage you to take time and go through them, check them in context, I have, and I am very confident of what the New Testament writers had to say about the law. I know it’s a relatively long list but it’s well worth it.

As a disclaimer, if this list makes you angry, please hear me out to the end. I actually love the law and so did the writers of the NT – so long as it remains in its rightful place!

What the NT authors had to say

Acts

The law is an unbearable yoke. (Acts 15:10)

Romans

The law reveals sin but cannot fix it. (Romans 3:20)

If the law worked then faith would be irrelevant. (Romans 4:14)

The law brings wrath upon those who follow it. (Romans 4:15)

The purpose of the law was to increase sin. (Romans 5:20)

Christians are not under the law. (Romans 6:14)

Christians have been delivered from the law. (Romans 7:1-6)

The law is good, perfect and holy but cannot help you be good, perfect or holy. (Romans 7:7-12)

The law which promises life only brings death through sin. (Romans 7:10)

The law makes you sinful beyond measure. (Romans 7:13)

The law is weak. (Romans 8:2-3)

1 Corinthians

The strength of sin is the law (1 Corinthians 15:56)

2 Corinthians

The law is a ministry of death. (2 Corinthians 3:7)

The law is a ministry of condemnation. (2 Corinthians 3:9)

The law has no glory at all in comparison with the New Covenant. (2 Corinthians 3:10)

The law is fading away. (2 Corinthians 3:11)

Anywhere the law is preached it produces a mind-hardening and a heart-hardening veil. (2 Corinthians 3:14-15)

Galatians

The law justifies nobody. (Galatians 2:16)

Christians are dead to the law. (Galatians 2:19)

The law frustrates grace. (Galatians 2:21)

To go back to the law after embracing faith is “stupid”. (Galatians 3:1)

The law curses all who practice it and fail to do it perfectly. (Galatians 3:10)

The law has nothing to do with faith. (Galatians 3:11-12)

The law was a curse that Christ redeemed us from. (Galatians 3:13)

The law functioned in God’s purpose as a temporary covenant from Moses till John the Baptist announced Christ. (Galatians 3:16 & 19, also see… Matthew 11:12-13, Luke 16:16)

If the law worked God would have used it to save us. (Galatians 3:21)

The law was our prison. (Galatians 3:23)

The law makes you a slave like Hagar. (Galatians 4:24)

Ephesians

Christ has abolished the law which was a wall of hostility (Ephesians 2:15)

Philippians

Paul considered everything the law gained him as “skybalon” which is Greek for “poop”. (Philippians 3:4-8)

1 Timothy

The law is only good if used in the right context. (1 Timothy 1:8) (see next verse for the context)

It was made for the unrighteous but not for the righteous. (1 Timothy 1:9-10)

Hebrews

The law is weak, useless and makes nothing perfect. (Hebrews 7:18-19)

(As a side – that’s some fighting talk – no wonder the author of Hebrews remains anonymous to this day!)

God has found fault with it and created a better covenant, enacted on better promises. (Hebrews 8:7-8)

It is obsolete, growing old and ready to vanish. (Hebrews 8:13)

It is only a shadow of good things to come and will never make someone perfect. (Hebrews 10:1)

 

But… but… the Old Testament

Let’s not kid ourselves, even in the Old Testament the Mosaic Covenant was one that had five times more curses than blessings. There are 13 verses of blessing described (Deuteronomy 28:1-13) and 65 verses of curses (Deuteronomy 27:15-26, 28:16-68).

People lived constantly under the awareness of both the severity of the law and their inability to fulfill it! The law was always more of a curse than a blessing to those who were under it! That was its very purpose – to show just how much trouble they were in!

They knew they were to celebrate the law because it was God-given, but they never ultimately had a revelation of why it was given.

It was given to a people who wanted to do things their own way, as a way to show them they couldn’t! It showed them the standard of God’s holiness was far beyond anything they could ever hope to achieve themselves. This law was required and yet at the same time wholly impossible to obey. It was meant to drive them to grace and mercy and that grace and mercy could only come through the One who did the impossible by fulfilling the law.

 

The law made things worse

I know personally when I have a sin in my life I have a tendency to want to deal with it using law. When I see a sin, I think “what law can fix the problem here?” Or “what structure can I implement in my life to stop me from sinning?”

The problem is, that this is an Old Covenant way of thinking. The law is not applied to control sin, actually in both Romans 5:20 and 1 Corinthians 15:56 Paul explains to us how the law actually makes sin worse! Wherever there is law, sin starts to run rampant! It throws gasoline on the flames! That’s what the much misunderstood passage Romans 7 is all about, many think it’s about a sinful nature, actually it’s about the law stirring up sin! For more details on this see my article “Romans 7: Did Paul Struggle With a Sinful Nature?”

 

But Jesus came to fulfill the law, not do away with it!

I hear this argument a LOT when I talk about this stuff, let me ask you a hypothetical question:

Let’s say you have a mortgage for $500,000 owed to the bank. Now imagine that a rich man comes along and pays that mortgage off in full. He gets his receipt of the payment and you receive written notice of the mortgage being paid in full.

Now suppose the first of the month comes round and you get your monthly bill, from the bank, demanding your $2000 monthly repayment.

What are you going to do?

You are going to go straight to the bank with your piece of paper saying that the contract you had with the bank has been paid in full! You would be crazy to keep paying according to the old, fulfilled contract.

Jesus is saying in Matthew 5:17-20 that it is imperative that the standard of the law remains. Because if that standard is not left for those who do not believe in Him people will not realise their inability to do it! To put it in another way, the law must be there otherwise nobody will realise they need grace!

Jesus paid your debt in full. He fulfilled the law. In fact Paul says that the law was nailed to the cross with Him! (Col 2:14)

 

OK, but just the ceremonial law right?

This is where it gets complex and I want to make it as simple as possible for us all.

You see, a lot of people try to break up the law, into either two, ceremonial and moral, or three parts, ceremonial, civil and moral. I often hear people explain that it was the ceremonial law that was nailed to the cross.

This is a nice idea we use to try keep a hold of as much of the law as we possibly can, while doing away with some. The problem is the Bible doesn’t break up the law as nice and neat as that, in fact it doesn’t break up the law at all.

However, I’m not going to argue about whether or not the law is broken up into sections, let’s just go straight for the jugular.

Paul explains that the “law” which is no longer relevant in the believer’s life is the law which is “written and engraved on stones” in 2 Corinthians 3:7.

Which law does that sound like? The ceremonial law? The civil law? Obviously this is the Ten Commandments Paul is talking about, they were the only laws to be engraved in stone.

Paul isn’t being vague here and wants everyone to know that when he says that the law is no longer applicable in the Christian’s life he means the whole package it came in!

If you feel a need to divide the law up, that’s fine, just so long as you know the whole thing was fulfilled in Christ and the whole thing is for the unbeliever not the believer (1 Timothy 1:9).

 

So you are saying I should go sin as much as I like?

This is the most common question I get asked, for that reason I won’t be addressing it in this blog.

For those of you who believe that Christians have a sinful nature or perhaps you don’t but are still finding yourself assuming that this is what I’m saying, please read the following articles (there are many more on the website that will help you understand your righteousness in Christ as well.)

Romans 7: Did Paul struggle with a sinful nature
So you are saying it’s impossible to sin
Extreme grace: A license to sin

In short, sinners sin, saints don’t. If you think God made you righteous so you could keep on sinning then you’ve completely missed the point that He made you righteous. Righteous people find it hard to sin. If you think I’m saying you cannot sin as a Christian I again refer you to the above articles!

 

So what are you saying?

Firstly let me say this, I’m not saying we tear out the first half of our Bible and never read it again. It is still the Bible and God still uses it to teach us and direct us. The Spirit of God helps us divide the scriptures so we understand how to read them in light of the New Covenant. God’s grace is just as present in the Old Testament as it is in the New Testament. However this article is not about the Bible, it’s about the law.

So, secondly, I’m not saying you should never read the law or that the law should no longer exist either. We can find in the law loads of things that speak of who God is and teach us the grace and mercy of God. Not only that, but without understanding the law, our sin and the consequences of them, we will never fully be able to celebrate the freedom that God’s grace has brought us into!

We must however be able to divide correctly who the law is for. It is for unbelievers not believers. It is imperative that we understand this, those who put themselves back under the law put themselves right back under a curse. In fact it says if you do so, you are “severed from Christ”, pretty scary language if you ask me! (Galatians 5:4)

It is so important to understand that the law is good, it is perfect, it is holy (Romans 7:7-12), but most importantly it’s essential that we remember that it has a purpose. That purpose is to lead people to the end of themselves, it is there to push people, until they give up on the law and choose to rely on God’s gift of grace!

The law will never save anyone, nor will it make them a better person, whether they are a believer or unbeliever. It is simply there to show us how lost we are without grace.

The law is a mirror, but nobody ever uses the mirror to clean themselves. The purpose of a mirror is to show you your dirty face – not to clean it – you need Jesus to clean that dirty face.

 

Another reformation

The church is in desperate need for another reformation. For too long we have straddled the fence of the New and Old Covenant. A bit of grace here, a bit of law there. But the truth is that a little leaven ruins the whole bread. We don’t mix grace and law. Grace + Law = Law. The only way to drink grace is undiluted.

Let’s make it a priority to keep the law in its rightful context, as a tool to lead people to the end of themselves.

We must stop teaching the law as if it were a list of rules for us to follow, they are not a list of helpful moral guidelines which we are supposed to focus on trying to keep. It absolutely devastates me that the first thing children learn when they go to church is the ten commandments! Did we not read 2 Corinthians 3:14-15?

“But their minds were hardened. For to this day when they read the Old Covenant that same veil remains unlifted, because only through Christ is it taken away. Yes, to this day whenever Moses is read a veil lies over their hearts”

What are we doing to our children? To ourselves?

The truth is we have been set free from the law, and our lives in grace will look better than those of any person trying to keep the law. Because we are not cleaned from the outside, we are cleaned from the inside. We have become a new creation.

Have you ever thought about the tree of the knowledge of good and evil? If Adam and Eve didn’t have knowledge of good and evil then how did they please God?

The truth is that God has never wanted the human race to do life constantly trying to figure out if things are good and evil. He’s made us righteous so that everything we would do is good.

You see the biggest hinderance to us doing good is our knowledge of good and evil! If we were willing to put aside our desire to do good and avoid evil, and instead just follow God’s voice, we would see the most incredible changes in our lives.

What might happen if we trusted that Christ in us is good at His job and that the Holy Spirit, actually produces the fruit of the Spirit and not us?

The only thing a believer needs, to live a holy life, is to remain conscious of the fact that God has fully accepted them as His son or daughter, making them a new creation and one with Him, filled with the Holy Spirit.

 

Follow the money 4

 

 

 

 

How Does It Work?

Living in God’s generosity leads to a life of generosity with our money, our time and our spiritual life. Since God takes such incredible care of us we no longer have to live self-focused lives. Thus it will be easier for us to see ways God wants us to help others.

Remember the Macedonians who gave so much even though they were in need? Did that happen because they were committed to tithing? No. As Paul wrote, “They did not do as we expected, but they gave themselves first to the Lord and then to us in keeping with God’s will.” (2 Cor. 8:5)

Simply, they heard God and did what he asked them. It was greater than Paul could conceive. Those who are convinced that giving to God is nothing more than paying ten percent as an obligation, will never understand giving like this.

Sometimes people told me that God has led them to support us. My answer was always the same. After thanking them for their thoughtfulness, I steer them away from any regular commitment. “If God puts it on your heart to send us something this month, please do so.

If God puts it on your heart to send us something the next month, then do that. If in the following months God leads you to do something else with your gifts, then by all means do that.” Some have never given to us and some of those people has given a month or two. Hopefully they are learning a better way to give.

 

A Life of Giving

Each day God wants you to taste of his generous love, and then show you how he wants to channel his generosity through you to touch others. As I see it, Scripturally you are not obligated to give that to any specific location. He will show you where to give when you are led by him and not swayed by the appeals and demands of those who always claim to be in crisis.

Those who gather in more relational settings and have no need to spend significant funds on facilities, salaries or programs, often find creative ways to see God use their generosity. They give to those in need, to extend the light of God’s kingdom in the world, even to support ministry projects they feel called to aid.

They may do that together, or separately. A group was collecting offerings into a combined account to distribute it on behalf of the group. After spending six weeks disagreeing over how to distribute it, they decided to give everyone their money back and let them give as they felt led. They choose to spend their time encouraging each other’s faith instead of spending each others offerings.

Others put a specific amount of money in their wallet each month and see where God might want them to give it at throughout that month.

Notice I am not saying it is sinful to give ten percent to the group you regularly gather with if God so asks you. In fact, I think people whom God has blessed who are not willing to share the financial load of that which they benefit from might well reconsider whether or not God has called them to be part of it.

But God’s way of giving makes tithing a mere shadow by comparison. Those who discover God as the generous Father will give beyond ten percent, just by doing what God asks of them.

What’s more, because it’s not a bill they pay, but an extension of his generosity, they will give with a passion that not only transfers funds, but builds relationship as well.

Why embrace the shadow, when you can enjoy the reality behind it? That holds true for so much in this kingdom, doesn’t it?

 

Volg het geld 4

 

 

Hoe werkt dat dan?

Leven in Gods vrijgevendheid leid tot een leven in vrijgevendheid met ons geld, onze tijd en ons geestelijk leven. Omdat God zo goed voor ons zorgt hoeven we niet meer een eigen agenda gericht leven te leiden. Daardoor wordt het makkelijker om te zien hoe God ons leid anderen tot zegen te zijn.

Weet je nog van de Macedoniërs die zo veel gaven terwijl ze het zelf ook niet breed hadden. Kwam dat omdat ze toegewijd waren om hun “tienden” te geven? Nee. Paulus schrijft: “door Gods wil gaven ze zichzelf in de eerste plaats aan de Heer, en vervolgens ook aan ons.” (2Cor 8:5)

Heel simpel, zij hoorden God en deden wat hij hen vroeg. Het was meer dat Paulus kon bedenken. Zij die “tien procent” aan God geven zien als een verplichting, zullen deze manier van geven nooit begrijpen.

Soms kwamen mensen naar mij toe en vertelden dat God hen leidde om ons financieel te ondersteunen. Mijn antwoord daarop was altijd hetzelfde. Na ze bedankt te hebben, liet ik ze in de vrijheid. “Als God het deze maand in uw hart legt om iets te geven, moet u dat doen. Als God het in uw hart legt om het volgende maand te doen, moet u dat doen. Als God het in uw hart geeft om uw geld ergens anders aan te geven, moet u dat doen. Sommigen hebben nooit iets gegeven, anderen een paar maanden. Hopelijk leren ze om op een andere manier te geven dan uit gewoonte.


Een leven van geven

Iedere dag wil God mij zijn overvloedige liefde laten ervaren, en dan wil hij laten zien hoe hij zijn vrijgevigheid door mij heen wil laten stromen en anderen aanraken. Ik zie het zo, Bijbels gezien ben je niet verplicht om dit op een specifieke plaats te doen. Hij wil je laten zien waar te geven en niet beïnvloed te zijn door de vragen van hen die altijd een nood hebben.

Diegene die op een meer relationele basis bij elkaar komen hebben geen verplichting om veel geld te besteden aan gebouwen, salarissen of programma’s en zien daardoor de creative manier waarop God hen inzet met vrijgevigheid. Zij geven, waar de nood is, om het licht van God te verspreiden in de wereld, en soms een project waarvan zij geleid worden te ondersteunen.

Dit kan als groep gedaan worden maar het kan ook individueel. Er was een groep die een rekening had waarop geld kon worden overgemaakt en waaruit dan als groep gegeven zou worden. Na een periode van onderling overleg waarbij men het niet eens kon worden over waar het aan te geven, besloten ze om iedereen zijn geld terug te geven en het ieder persoonlijk te laten beslissen waar het aan te geven. Ze kozen ervoor dat het beter was om tijd te besteden om elkaar te bemoedigen dan om tijd te besteden over hoe elkaars geld uit te geven.

Anderen doe iedere maand een bepaald bedrag in een apart vak in hun portemonnee en zien uit naar hoe God hen leid om dat dan gedurende die maand weg te geven.

Merk op dat ik dus niet zeg dat het verkeert is om tien procent te geven aan een groep waar je regelmatig deel van bent als God dat in uw hart legt. Eigenlijk denk dat mensen die door God gezegend zijn en die niet financieel willen ondersteunen datgene waardoor ze zo gezegend zijn zich zouden moeten afvragen of het wel Gods wil is dat ze in die groep zijn.

Gods manier van geven is zoveel mooier als het geven van “tienden”. Zij die God hebben ontdekt als een vrijgevende Vader zullen waarschijnlijk meer als tien procent geven, gewoon door te doen waartoe God hen leid.

Wat nog mooier is, omdat het niet een rekening is die ze betalen, maar als een uiting van Zijn vrijgevigheid, geven ze met liefde die niet alleen geld overmaakt maar die ook relaties bouwt.

Waarom een afschaduwing naleven terwijl er een leven in de realiteit met God achter ligt? Dat is een waarheid voor zo veel in dit koninkrijk, of niet?

Follow the money 3

 

 

Giving Generously

In fact Paul was shocked at how the Macedonians, who were in the midst of poverty themselves, responded to the need. “Out of the most severe trial, their overflowing joy and their extreme poverty welled up in rich generosity. For I testify that they gave as much as they were able, and even beyond their ability. Entirely on their own, they urgently pleaded with us for the privilege of sharing in this service to the saints.” (2 Cor. 8:2-4)

Does that sound like tithing? Would tithing have resulted in such overwhelming action? I don’t think so! Here were believers who were so blessed by God’s generosity toward them that even out of their own need they could respond with generosity to others.

The New Testament puts the focus where it belongs. We don’t give money to God so God will act generously toward us. He begins the cycle. Having overwhelmed us with His generosity, we will respond in the same way to others.

But what if I don’t feel God is being generous with me, do I still give to others?

Paul said that giving and receiving in the body does go in cycles. Those who have plenty today, might well be those who are in need tomorrow. The goal is to share so that no one has too much or too little.

But how much is too much and how little is too little. I think it’s obvious that almost every one of us who live in first-world countries are incredibly wealthy financially by world standards, so few people really know God’s generosity.

 

Generosity God-Style

Why do so few people really understand God’s generosity? Because they measure it by what they perceive to be their wants and needs. Comparing our homes, cars and toys to others in the culture leads to envy and greed. In the face of our demands God will rarely seem generous.

Paul understood God’s generosity at a far deeper level than material comfort. Because he was focused on God’s agenda for his life and not his own, he saw God’s hand of generosity in every area of his life. Look at how he described it: “And God is able to make all grace abound to you, so that in all things at all times, having all that you need, you will abound in every good work.” (2 Cor. 9:8)

As we let God dismantle our agenda for our own life, that we are able to see a glimpse of what Paul is talking about here.

Because we are busy trying to get God on our page, we can’t see the incredible things he is doing in our life every day.

When we start everyday without our own preferences for how we want things to turn out, we find ourselves constantly amazed at what God is doing in our life and are genuinely thankful at every turn. If he doesn’t give me something, it’s because I really don’t need it.

This is why our expectations are disappointed so often. It’s not because God doesn’t care about us, but because he is committed to freeing us from the tyranny of self. Only then can we enjoy God’s resources and discover just how generous he is.

Volg het geld 3

Ruimhartig geven

Eigenlijk was Paulus overdonderd over hoe de Macedoniërs, die het zelf helemaal niet breed hadden, reageerden op de nood.

“ ze zijn door ellende zwaar op de proef gesteld, maar vervuld van een overstelpende vreugde en ondanks hun grote armoede zeer vrijgevig. Ik verzeker u dat ze naar vermogen hebben gegeven, ja, zelfs boven hun vermogen. Uit eigen beweging hebben ze ons dringend verzocht mee te mogen doen aan de collecte, waarmee de heiligen in Jeruzalem zullen worden ondersteund. En ze gaven aanzienlijk meer dan we hadden verwacht” (2Cor 8:2-5)

Dat klinkt niet als het geven van “tienden”. Zou het “tienden idee” ertoe hebben geleid dat er zo overweldigend werd gegeven? Ik denk van niet! Hier zien we gelovigen die zo gezegend waren door Gods vrijgevendheid aan hun betoont, dat ze zelfs in hun eigen nood met vrijgevendheid naar anderen konden reageren.

Het Nieuwe Testament legt de focus waar het hoort. We geven geen geld aan God zodat God vrijgevig naar ons wordt. Hij begint het proces. Nadat Hij ons overdondert heeft met zijn vrijgevendheid, reageren wij op de zelfde manier naar anderen.

Maar wat als ik niet het gevoel heb dat God zo vrijgevend naar mij is, geef ik dan toch aan anderen?
Paulus zegt dat geven en ontvangen in het “Lichaam” gebeurt in afwisselende periodes. Zij die vandaag veel hebben, hebben morgen misschien weinig. Het doel is om te delen zodat niemand te veel heeft of te weinig.

Maar hoeveel is te veel en hoe weinig is te weinig. Ik denk dat het duidelijk is dat bijna iedereen die in de “westerse” wereld leeft er financieel enorm goed bij zit in vergelijking met de algemene wereld standaard, waardoor maar weinigen echt de ervaring hebben van Gods vrijgevigheid.
Vrijgevigheid op Gods manier

Waarom begrijpen zo weinigen wat Gods vrijgevigheid echt is? Dat komt omdat wij bepalen wat de standaard is voor wat we willen en nodig hebben. Het vergelijken van elkaars huis, auto enz. in onze omgeving leid tot afgunst en hebberigheid. Als ons uitgangspunt onze eisen zijn is God waarschijnlijk weinig vrijgevend.

Paulus ervoer Gods vrijgevendheid op een veel diepere manier als materieel comfortabel leven. Omdat hij gericht was op Gods agenda voor zijn leven en niet zijn eigen agenda, zag hij Gods vrijgevigheid in ieder facet van zijn leven. Kijk maar hoe hij dat beschrijft: “ God heeft de macht u te overstelpen met al zijn gaven, zodat u altijd en in alle opzichten voldoende voor uzelf hebt en ook nog ruimschoots kunt bijdragen aan allerlei goed werk.” (2Cor 9:8)

Als we onze agenda ondergeschikt laten zijn aan Gods agenda, kunnen we misschien gaan zien wat Paulus hier bedoelt.

Omdat we zo druk zijn om God volgens onze agenda te laten werken, zien we niet welke prachtige dingen hij dagelijks in ons leven doet.

Als we onze dag beginnen zonder onze eigen verlangens op de eerste plaats, zullen we verbaast staan over wat God in ons leven doet en daarvoor ook echt dankbaar zijn. Als ik iets niet krijg, komt dat omdat ik het misschien ook niet echt nodig heb.

Daarom worden we zo vaak in onze verwachtingen teleurgesteld. Dat komt niet omdat God niet om ons geeft en voor ons wil zorgen maar omdat Hij toegewijd is om ons te bevrijden van de tirannie  van ons zelf. Alleen dan kunnen we genieten van Gods voorziening en gaan ontdekken hoe vrijgevend Hij is.